„Јадете сехур, зашто навистина во сехурот има бериќет.“

Препорачливоста на сехурот и исполнување на шеријатската наредба со неговото практикување.
Ибн Хаџер во „Фетхул Бари“ вели: „Бериќетот на сехурот произлегува од повеќе аспекти: следење на Сунетот, разликување од следбениците на Книгата, зајакнување за ибадет, зголемена енергија, совладување на раздразливоста предизвикана од глад, можност за давање садака на некој што ќе се најде со тебе на оброкот или ќе побара, поттик на зикр и правење дова во време кога има надеж дека таа се прифаќа, како и можност за обновување на ниетот за пост кај оној што го заборавил пред спиење.“
Начинот на подучување на Пратеникот, салаллаху алејхи ве селем, бил мудар и прецизен – го поврзувал прописот со неговата мудрост, за срцата полесно да го прифатат и за да се осознае возвишеноста на шеријатот.
Ибн Хаџер рекол: „Сехурот се остварува со секаква, па дури и најмала количина на храна или пијалак што човекот ќе ја консумира.“