„Кој ќе ги клања бердејн (намазите сабах и икиндија), ќе влезе во Џенетот.“

Вредноста на истрајноста во клањањето на сабах и икиндија намазите лежи во тоа што сабах намазот се извршува во време кога човекот најмногу ужива во сонот, додека икиндија намазот се клања во период кога човекот е најмногу зафатен со своите обврски. Оној кој е истраен во нивното клањање, со уште поголема посветеност ќе биде истраен и во останатите намази.
Сабах и икиндија намазите се наречени „бердејн“ затоа што сабах намазот се клања кога е свежината на ноќта, а икиндија намазот кога е денот најсвеж. Иако икиндија намазот понекогаш се извршува во топлите периоди, тој е поподнослив од времето што му претходи. Ова именување на „бердејн“ може исто така да биде форма на општо именување, слично како што се користи терминот „двете месечини“ (камеран) за Сонцето и Месечината.