,,Подобро е некој од вас да земе јаже, да донесе сноп дрва на грбот, да го продаде и со тоа Аллах да го заштити неговото лице, отколку да бара од луѓето – дали ќе му дадат или ќе го одбијат

Поттик за воздржаност од просење и целосно избегнување на тоа.
Охрабрување за работа и обезбедување на егзистенција, дури и ако човекот се занимава со едноставна, или во очите на луѓето, безначајна работа.
Исламот се спротивставува на просењето и мрзеливоста, па затоа ја пропишал обврската за труд и работа – дури и ако е напорна, како на пример собирањето дрва.
Просењето не е дозволено кога човекот е способен да работи и да заработи за својот живот.
Барањето помош од владетелот во состојба на вистинска потреба е дозволено, како што вели Возвишениот Аллах: „Ниту на тие на кои им рече кога ти дојдоа да им дадеш животни за јавање: ,Не можам да најдам за вас животни за јавање‘, па се вратија со насолзени очи, тажни што не можат да ги купат за борбата.“ (Ет Тевба, 92)
Кој е принуден да побара поради немоќ да заработи и да се издржува, дозволено му е тоа, но без прекумерно и постојано инсистирање, како што Возвишениот Аллах вели: „Ќе ги познаеш по нивниот изглед, затоа што тие не им додеваат на луѓето просејќи.“ (Ел Бекаре, 273)
Имамот ен-Невеви рекол: „Ова укажува на поттик за давање садака, за јадење од тоа што човекот го заработил со својата рака и за обезбедување егзистенција на дозволен начин.“