„Никој не треба да биде казнет со повеќе од десет удари, освен ако станува збор за казна од Аллаховите казни.“

Аллаховите граници – она што Тој го наредил или забранил – имаат казни кои служат како средство за одвраќање од нивно прекршување. Некои од нив се строго утврдени во шеријатот, додека за другите, нивната примена и одредување проценката му се препушта на владетелот, во зависност од состојбата и јавниот интерес.
Воспитната казна треба да биде лесна – онолку колку што е доволно како насока и опомена – и не смее да надмине десет удари, доколку воопшто има потреба од неа. Сепак, подобро е воспитувањето да се постигне без примена на сила, туку преку поучување, насочување, советување и охрабрување – бидејќи тоа повеќе поттикнува на прифаќање и внесува благост во процесот на поучување. Состојбите во вакви случаи се разликуваат, па треба да се избере она што е најкорисно и најсоодветно за конкретната ситуација.