Навистина, Аллах е помилостив кон Своите робови од оваа жена кон своето дете.’“

Кај Пратеникот, салаллаху алејхи ве селем, беа доведени заробеници од племето Хавазин. Меѓу нив имаше една жена која го бараше своето дете. Секогаш кога ќе најдеше некое дете, го земаше и го доеше, бидејќи ѝ се насобрало млеко во градите и имала потреба да го испушти. На крајот, го пронајде своето дете меѓу заробениците, го зеде, го прилепи на својот стомак и го доеше. Тогаш Пратеникот, салаллаху алејхи ве селем, им рече на асхабите: „Мислите ли дека оваа жена би го фрлила своето дете во оган?“ Тие одговорија: „Никогаш, по своја волја, неби го фрлила.“ Тој рече: „Навистина, Аллах е помилостив кон Своите робови отколку што оваа жена е кон своето дете.“