خەڵکی لە ڕۆژی قیامەتدا بە پێی پەتی وڕووتی وخەتەنە نەکراوی حەشر دەکرێن

ڕوونکردنەوەى ترسناکی وغەم وناڕەحەتیەکانى ڕۆژی قیامەت، ومرۆڤ لەو ڕۆژەدا هیچ شتێک سەرقاڵی ناکات لە لێپرسینەوە وکردەوەکانى.
جەختکردنەوە لەسەر ئەوەى مرۆڤ تووشی تاوان وگوناهــ دەبێت بەهۆی بێئاگابوونەوە -غەفڵەتەوە-؛ چونکە ئەگەر بیر لە مەزنی ئەو زاتە بکاتەوە کە سەرپێچی فەرمانەکانى کردووە یان سزاكانی ئەوا هێندەی چاوتروکانێکیش بێئاگا نابێت لە یادکردنی وسوپاسکردنی وپەرستنی بە جوانى، بۆیە دەبینی لە ڕۆژی قیامەتدا خەڵکی سەرقاڵن بەخۆیانەوە وسەیری یەکتر ناکەن.
زۆری شەرم وحەیای ئافرەتان لە سەردەمی پێغەمبەری خودا -صلى اللە علیە وسلم-، ئەوەتا عائیشە -ڕەزاى خواى لێبێت- بە شەرمەوە پرسیاری کرد کاتێک بیستی خەڵکی بە پیاوان وئافرەتانەوە بەڕووتی حەشر دەکرێن لە ڕۆژی قیامەتدا.
سیندی دەڵێت: هەموو سەرقاڵە بە حاڵی خۆیەوە ونازانێت براكەی حاڵی چۆنە، خوای گەورە دەفەرموێت: {لِكُلِّ ‌امْرِئٍ ‌مِنْهُمْ ‌يَوْمَئِذٍ ‌شَأْنٌ ‌يُغْنِيهِ} [عبس: 37] {ھەموو یەکێك لەوان لەو ڕۆژەدا سەرقاڵی حاڵی خۆیەتی ونایپەرژێتە سەر كەسی تر}؛ بۆیە هیچ یەكێك ئاوڕ ناداتەوە بۆئەوەی سەیری عەورەتی كەسێكی تر بكات.
خەتەنە كردن؛ لە نێردا: بریتیە لە بڕینی ئەو پێستەی كە سەرەوەی چووكی داپۆشیووە، ولە مێینەدا: بریتیە لە بڕینی ئەو پێستەی كە لە سەرەوەی ئەندامی زاوزێیە ولە پۆپنەی كەڵەشێر دەچێت.