هیچ یەکێک لە ئێوە باوەڕ ناهێنێت ؛ هەتاوەکو ئەوەی بۆ خۆی پێی خۆشە بۆ براكەیشی پێی خۆش بێت

واجبە مرۆڤ چی بۆ خۆی پێی خۆشە ؛ بۆ برای مسوڵمانیشی پێی خۆش بێت، چونکە نەفی کردن ونەبوونی ئیمان لە ئەو کەسەی کە ئەوەى بۆ خۆی پێی خۆشە بۆ براکەی پێی خۆش نییە؛ ماناى ئەوەیە ئەمە واجبە.
برایەتی لە پێناو خواى گەورە لەسەرووی برای ڕەچەڵەکە ؛ بۆیە مافەکانى واجبترە.
حەرامبوونی هەموو شتێک کە دەبێتە هۆی نەهێشتنی ئەم خۆشەویستیە لە قسە وکردەوەکان وەکو فێڵکردن وغەیبەت کردن وحەسوودی بردن ودەستدرێژی کردنە سەر مسوڵمان یان ماڵ وسامانی یان کەسایەتی وشەرەفی.
بەكارهێنانی هەندێك دەستەواژەی هاندەر لەسەر ئەم كردەوەیە وەكو: (بۆ براكەیشی).
كیرمانی -ڕەحمەتی خوای لێبێت- دەڵێت: هەروەها ئەوەی بۆ خۆی پێی ناخۆشە بۆ براكەیشی پێی ناخۆش بێت ؛ ئەمیش لە ئیمانەوەیە، لە فەرموودەكەدا باسی نەكرد چونكە خۆشویستنی شتێك ئاماژەیە بۆ ڕق لێبوون لە دژەكەی، بۆیە باس نەكردنی بەهۆی ئەم ئاماژەیە بووە.