ನಮಾಝ್ ಮಾಡುವವನ ಮುಂದೆ ಹಾದುಹೋಗುವವನಿಗೆ, ಅವನ ಮೇಲೆ ಏನಿದೆ (ಅಂದರೆ, ಎಷ್ಟು ಪಾಪವಿದೆ) ಎಂದು ತಿಳಿದಿದ್ದರೆ, ಅವನ ಮುಂದೆ ಹಾದುಹೋಗುವುದಕ್ಕಿಂತ ನಲವತ್ತು (ದಿನ/ತಿಂಗಳು/ವರ್ಷ) ಕಾಯುವುದು ಅವನಿಗೆ ಉತ್ತಮವಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು

ನಮಾಝ್ ಮಾಡುವವನಿಗೆ 'ಸುತ್ರಾ' (ತಡೆ/ಮರೆ) ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಅವನ ಮುಂದೆ ಹಾದುಹೋಗುವುದು, ಅಥವಾ ಅವನಿಗೆ 'ಸುತ್ರಾ' ಇದ್ದರೆ ಅವನು ಮತ್ತು ಸುತ್ರದ ನಡುವೆ ಹಾದುಹೋಗುವುದು ನಿಷಿದ್ಧವಾಗಿದೆ (ಹರಾಮ್).
ಇಬ್ನ್ ಹಜರ್ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: "ಇದರ (ನಿಷಿದ್ಧ ಅಂತರದ) ಮಿತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯವಿದೆ. ಅವನು ನಿಂತಿಸುವ ಸ್ಥಳ ಮತ್ತು ಅವನು ಸುಜೂದ್ ಮಾಡುವ ಸ್ಥಳದ ನಡುವೆ ಹಾದುಹೋದರೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಅವುಗಳ ನಡುವೆ ಮೂರು ಮೊಳಗಳ ಅಂತರ ಇರಬೇಕು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಅವುಗಳ ನಡುವೆ ಒಂದು ಕಲ್ಲನ್ನು ಎಸೆಯುವಷ್ಟು ಅಂತರ ಇರಬೇಕು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ."
ಸುಯೂತೀ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: "'ಹಾದುಹೋಗುವುದು' ಎಂದರೆ ಅಡ್ಡಲಾಗಿ ದಾಟುವುದು. ಆದರೆ, ಒಬ್ಬನು ಅವನ ಮುಂದೆ ಖಿಬ್ಲಾದ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ನಡೆದುಹೋದರೆ, ಅವನು ಈ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಸೇರುವುದಿಲ್ಲ."
ನಮಾಝ್ ಮಾಡುವವನು ಜನರ ದಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಅವರು ಹಾದುಹೋಗಲೇಬೇಕಾದ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ನಮಾಝ್ ಮಾಡದಿರುವುದು ಉತ್ತಮ. ಇದರಿಂದ ಅವನು ತನ್ನ ನಮಾಝ್ ಅನ್ನು ಕೊರತೆಯಿಂದ ಮತ್ತು ಹಾದುಹೋಗುವವರನ್ನು ಅದರ ಪಾಪದಿಂದ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ತನಗೂ ಮತ್ತು ಹಾದುಹೋಗುವವರಿಗೂ ನಡುವೆ ಒಂದು 'ಸುತ್ರ' (ತಡೆ/ಮರೆ) ವನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬೇಕು.
ಪಾಪಕ್ಕೆ ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿ ದೊರೆಯುವ ಶಿಕ್ಷೆಯು, ಅದು ಎಷ್ಟೇ ಚಿಕ್ಕದಾಗಿದ್ದರೂ ಸಹ, ಇಹಲೋಕದ ಯಾವುದೇ ಕಷ್ಟಕ್ಕಿಂತಲೂ, ಅದು ಎಷ್ಟೇ ಕಠಿಣವಾಗಿದ್ದರೂ, ಹೆಚ್ಚು ಗಂಭೀರವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಇದರಿಂದ ತಿಳಿಯಬಹುದು.