ಜನರು ಪೂರ್ವ ಪ್ರವಾದಿಗಳಿಂದ ಪಡೆದ ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಏನೆಂದರೆ: ನಿನಗೆ ನಾಚಿಕೆ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ನೀನಿಚ್ಛಿಸುವುದನ್ನು ಮಾಡು

ನಾಚಿಕೆಯು ಉದಾತ್ತ ನಡವಳಿಕೆಯ ಮೂಲ ಅಡಿಪಾಯವಾಗಿದೆ.
ನಾಚಿಕೆಯು ಸಂದೇಶವಾಹಕರುಗಳ ಗುಣವಾಗಿದೆ. ಅದು ಅವರಿಂದ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರವಾಗಿ ಬಂದಿದೆ.
ಒಬ್ಬ ಮುಸಲ್ಮಾನನು ಸುಂದರವಾದ ಮತ್ತು ಅಂದವಾದ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಲು ಮತ್ತು ಕೆಟ್ಟ ಹಾಗೂ ಹೊಲಸು ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ತೊರೆಯಲು ನಾಚಿಕೆಯು ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ.
ನವವಿ ಹೇಳಿದರು: "ಇದು ಅನುಮತಿ ನೀಡುವ ರೂಪದಲ್ಲಿರುವ ಆಜ್ಞೆಯಾಗಿದೆ. ಅಂದರೆ, ನೀವೊಂದು ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಲು ಉದ್ದೇಶಿಸಿದರೆ, ಆ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಅಲ್ಲಾಹನ ಮುಂದೆ ಮತ್ತು ಜನರ ಮುಂದೆ ಮಾಡಲು ನೀವು ನಾಚುವುದಿಲ್ಲವಾದರೆ ಮಾಡಿರಿ. ನಾಚುವುದಾದರೆ ಮಾಡಬೇಡಿ. ಇದು ಇಸ್ಲಾಂ ಧರ್ಮದ ತಿರುಳು. ಇದರ ತಾತ್ಪರ್ಯವೇನೆಂದರೆ, ಕಡ್ಡಾಯವಾಗಿರುವ ಮತ್ತು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಕರವಾಗಿರುವ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ತೊರೆಯುವುದರಿಂದ ನಾಚಿಕೆಪಡಬೇಕು ಮತ್ತು ನಿಷೇಧಿಸಲಾದ ಹಾಗೂ ಅಸಹ್ಯಪಡಲಾದ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಲು ನಾಚಿಕೆಪಡಬೇಕು. ಇನ್ನು ಅನುಮತಿಯಿರುವ ಕಾರ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುವುದಾದರೆ ಅದನ್ನು ಮಾಡಲು ಅಥವಾ ತೊರೆಯಲು ನಾಚಿಕೆ ಪಡುವುದು ಸಮ್ಮತಾರ್ಹ. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ, ಈ ಹದೀಸ್ ಪಂಚ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ. ಹೀಗೆ ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ: ಇದು ಬೆದರಿಕೆಯ ರೂಪದಲ್ಲಿರುವ ಆಜ್ಞೆಯಾಗಿದೆ. ಅಂದರೆ, ನಿಮಗೆ ನಾಚಿಕೆಯಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ನಿಮಗೆ ಇಷ್ಟವಿರುವುದನ್ನು ಮಾಡಿರಿ. ಅಲ್ಲಾಹು ನಿಮಗೆ ಅದಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ ಪ್ರತಿಫಲ ನೀಡುವನು. ಹೀಗೂ ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ: ಇದು ತಿಳುವಳಿಕೆ ನೀಡುವ ರೂಪದಲ್ಲಿರುವ ಆಜ್ಞೆಯಾಗಿದೆ. ಅಂದರೆ, ನಾಚಿಕೆಯಿಲ್ಲದವನು ಅವನಿಗೆ ತೋಚಿದ್ದನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾನೆ."