“ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಓರ್ವ ದಾಸನು ನಮಾಝ್ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ, ಆದರೆ ಅವನಿಗೆ ಅದರಲ್ಲಿ ಹತ್ತನೇ ಒಂದು ಭಾಗ, ಒಂಬತ್ತನೇ ಒಂದು ಭಾಗ, ಎಂಟನೇ ಒಂದು ಭಾಗ, ಏಳನೇ ಒಂದು ಭಾಗ, ಆರನೇ ಒಂದು ಭಾಗ, ಐದನೇ ಒಂದು ಭಾಗ, ನಾಲ್ಕನೇ ಒಂದು ಭಾಗ, ಮೂರನೇ ಒಂದು ಭಾಗ ಅಥವಾ ಅರ್ಧದಷ್ಟು (ಪ್ರತಿಫಲ) ಮಾತ್ರ ಬರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ'

ಅಮ್ಮಾರ್ ಬಿನ್ ಯಾಸಿರ್ (ಅಲ್ಲಾಹು ಅವರಿಬ್ಬರ ಬಗ್ಗೆ ಸಂಪ್ರೀತನಾಗಲಿ) ಮಸೀದಿಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ನಫಿಲ್ (ಐಚ್ಛಿಕ) ನಮಾಝ್ ನಿರ್ವಹಿಸಿದರು. ಅದು ಹಗುರವಾದ (ಸಣ್ಣ) ನಮಾಝ್ ಆಗಿತ್ತು. ಅವರು ಮಸೀದಿಯಿಂದ ಹೊರಬಂದಾಗ, ಅಬ್ದುಲ್ಲಾ ಬಿನ್ ಅನಮ ಅವರನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಅವರಿಗೆ ಹೇಳಿದರು: "ಓ ಅಬುಲ್-ಯಕ್ದಾನ್, ನೀವು ನಿಮ್ಮ ನಮಾಝನ್ನು ಹಗುರಗೊಳಿಸಿದ್ದನ್ನು (ಬೇಗ ಮುಗಿಸಿದ್ದನ್ನು) ನಾನು ನೋಡಿದೆನು!" ಅಮ್ಮಾರ್ ಹೇಳಿದರು: "ಅದರ 'ಅರ್ಕಾನ್' (ಸ್ತಂಭಗಳು), 'ವಾಜಿಬಾತ್' (ಕಡ್ಡಾಯಗಳು) ಅಥವಾ 'ಶುರೂತ್' (ಷರತ್ತು) ಗಳಲ್ಲಿ ನಾನು ಏನನ್ನಾದರೂ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿದ್ದನ್ನು ನೀವು ನೋಡಿದಿರಾ?!". ಅವರು (ಅಬ್ದುಲ್ಲಾ) ಹೇಳಿದರು: "ಇಲ್ಲ". ಆಗ ಅಮ್ಮಾರ್ ಹೇಳಿದರು: "ಶೈತಾನನು ನನ್ನನ್ನು (ಬೇರೆ ಆಲೋಚನೆಗಳಲ್ಲಿ) ಮಗ್ನಗೊಳಿಸುವ ಮುನ್ನವೇ ನಾನು ಅದನ್ನು ಮುಗಿಸಿದೆನು. ನಾನು ಪ್ರವಾದಿಯವರು (ಅವರ ಮೇಲೆ ಅಲ್ಲಾಹನ ಕೃಪೆ ಮತ್ತು ಶಾಂತಿಯಿರಲಿ) ಹೇಳುವುದನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ: ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಓರ್ವ ದಾಸನು ನಮಾಝ್ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ, ಆದರೆ ಅವನಿಗೆ ಅದರ ಪ್ರತಿಫಲದಲ್ಲಿ ಹತ್ತನೇ ಒಂದು ಭಾಗ, ಅಥವಾ ಒಂಬತ್ತನೇ ಒಂದು ಭಾಗ, ಅಥವಾ ಎಂಟನೇ ಒಂದು ಭಾಗ, ಅಥವಾ ಏಳನೇ ಒಂದು ಭಾಗ, ಅಥವಾ ಆರನೇ ಒಂದು ಭಾಗ, ಅಥವಾ ಐದನೇ ಒಂದು ಭಾಗ, ಅಥವಾ ನಾಲ್ಕನೇ ಒಂದು ಭಾಗ, ಅಥವಾ ಮೂರನೇ ಒಂದು ಭಾಗ, ಅಥವಾ ಅರ್ಧದಷ್ಟು ಮಾತ್ರ ಬರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ."