ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಪ್ರವಾದಿಯವರು (ಅವರ ಮೇಲೆ ಅಲ್ಲಾಹನ ಕೃಪೆ ಮತ್ತು ಶಾಂತಿಯಿರಲಿ) ಫಜ್ರ್ ನಮಾಜ್ ನಿರ್ವಹಿಸಿದ ನಂತರ, ಸೂರ್ಯನು ಚೆನ್ನಾಗಿ (ಎತ್ತರಕ್ಕೆ) ಉದಯಿಸುವವರೆಗೆ ತಮ್ಮ ನಮಾಝ್ ಸ್ಥಳದಲ್ಲೇ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು

ಯಾವುದೇ ಅನಿವಾರ್ಯ ಕಾರಣವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಸುಬಹ್ (ಫಜ್ರ್) ನಮಾಝಿನ ನಂತರ ಸೂರ್ಯ ಉದಯಿಸುವವರೆಗೆ ಝಿಕ್ರ್ (ಅಲ್ಲಾಹನ ಸ್ಮರಣೆ) ಮಾಡುವುದು ಮತ್ತು ಅದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವುದು ಮುಸ್ತಹಬ್ (ಅಪೇಕ್ಷಿತ ಕಾರ್ಯ) ಆಗಿದೆ.
ಪ್ರವಾದಿಯವರ (ಅವರ ಮೇಲೆ ಅಲ್ಲಾಹನ ಕೃಪೆ ಮತ್ತು ಶಾಂತಿಯಿರಲಿ) ಸನ್ನಡತೆ ಮತ್ತು ಮೃದು ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಇದು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಅವರು ತಮ್ಮ ಸಹಾಬಾಗಳೊಂದಿಗೆ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು, ಅವರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಕಥೆಗಳನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದರು ಹಾಗೂ ಅದಕ್ಕೆ ಮುಗುಳ್ನಗುತ್ತಿದ್ದರು.
ಮಸೀದಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುವುದು ಮತ್ತು ಜಾಹಲಿಯ್ಯಾ ಕಾಲದ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಸಮ್ಮತಾರ್ಹವಾಗಿದೆ.
ನಗುವುದು ಮತ್ತು ಮುಗುಳ್ನಗುವುದು ಸಮ್ಮತಾರ್ಹವಾಗಿದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ನಿಷೇಧಿಸಿರುವುದು ಅತಿಯಾಗಿ ನಗುವುದನ್ನು ಮಾತ್ರ.