ಪ್ರವಾದಿಯವರು (ಅವರ ಮೇಲೆ ಅಲ್ಲಾಹನ ಕೃಪೆ ಮತ್ತು ಶಾಂತಿಯಿರಲಿ) ಅಂತಃಪುರದಲ್ಲಿರುವ ಕನ್ಯೆಗಿಂತಲೂ ತೀವ್ರ ನಾಚಿಕೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರು. ಅವರು ಅವರಿಗೆ ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲದ ಏನನ್ನಾದರೂ ನೋಡಿದರೆ, ಅದನ್ನು ಅವರ ಮುಖದಲ್ಲಿ ನಾವು ಗುರುತಿಸುತ್ತಿದ್ದೆವು

ಪ್ರವಾದಿಯವರು (ಅವರ ಮೇಲೆ ಅಲ್ಲಾಹನ ಕೃಪೆ ಮತ್ತು ಶಾಂತಿಯಿರಲಿ) ಎಂತಹ ನಾಚಿಕೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರೆಂದು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ನಾಚಿಕೆಯು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಗುಣವಾಗಿದೆ.
ಪ್ರವಾದಿಯವರು (ಅವರ ಮೇಲೆ ಅಲ್ಲಾಹನ ಕೃಪೆ ಮತ್ತು ಶಾಂತಿಯಿರಲಿ) ನಾಚಿಕೆ ಪಡುತ್ತಿದ್ದದ್ದು ಅಲ್ಲಾಹು ನಿಷೇಧಿಸಿದ ವಿಷಯಗಳು ಉಲ್ಲಂಘನೆಯಾಗದೇ ಇದ್ದಾಗ ಮಾತ್ರ. ಅವು ಉಲ್ಲಂಘನೆಯಾದರೆ, ಅವರು (ಅವರ ಮೇಲೆ ಅಲ್ಲಾಹನ ಕೃಪೆ ಮತ್ತು ಶಾಂತಿಯಿರಲಿ) ಕೋಪಿಸುತ್ತಿದ್ದರು ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಸಂಗಡಿಗರಿಗೆ ಆದೇಶ ಮತ್ತು ನಿಷೇಧಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿದ್ದರು.
ನಾಚಿಕೆಯೆಂಬ ಗುಣವನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸಲಾಗಿದೆ. ಏಕೆಂದರೆ, ಅದು ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಉತ್ತಮ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡಲು ಮತ್ತು ಕೆಟ್ಟ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ತೊರೆಯಲು ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತದೆ.