((مامۆ، بێژه‌: (لا إله إلا الله)، ئه‌و په‌یڤه‌كه‌ ئه‌گه‌ر ته‌ گۆت؛ ئه‌ز دێ ل ده‌ڤ خودێ به‌ڕه‌ڤانییێ پێ ژ ته‌ كه‌م))

پێغه‌مبه‌ر (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) چوو ده‌ڤ مامێ خۆ ئه‌بو طالبی، د ده‌مه‌كیدا ئه‌و یێ د سه‌كه‌راتێن مرنێدا، ئینا گۆتێ: مامۆ؛ بێژه‌: لا إله إلا الله (ئانكو: ژ ئه‌لڵاهی پێڤه‌تر چ خودایێن ژ هه‌ژی په‌رستنێ نینن)، ئه‌ڤه‌ په‌یڤه‌كه‌ ئه‌ز دێ بۆ ته‌ شاهده‌ییێ پێ ده‌م ل ده‌ڤ خودێ، به‌لێ ئه‌بو جه‌هل و عه‌بدولڵاھێ كوڕێ ئه‌بی ئومه‌ییه‌ی گۆت: ئه‌بو طالب؛ ئه‌رێ تو دێ ده‌ست ژ ئایینێ بابێ خۆ عه‌بدولموطه‌لیبی به‌رده‌ی؟! كو ئه‌و ژی په‌رستنا بت و صه‌نه‌مان بوو، ڤێجا هه‌ر به‌رده‌وام بوون ل سه‌ر ڤێ ئاخڤتنێ هه‌تا ئه‌بو طالبی ل دویماهیكا ئاخڤتنا خۆ گۆتی: ئه‌ز یێ ل سه‌ر ئایینێ عه‌بدولموطه‌لیبی، ئایینێ شركێ و په‌رستنا بت و صه‌نه‌مان. ئینا پێغه‌مبه‌ری (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) گۆت: ئه‌ز دێ داخوازا لێبوورینێ بۆ ته‌ كه‌م هندی خودایێ من ڕێگریێ ل من نه‌كه‌ت، پاشی ئه‌ڤ گۆتنا خودایێ مه‌زن هاته‌ خوار: {مَا كَانَ لِلنَّبِيِّ وَالَّذِينَ آمَنُوا أَنْ يَسْتَغْفِرُوا لِلْمُشْرِكِينَ وَلَوْ كَانُوا أُولِي قُرْبَى مِنْ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُمْ أَصْحَابُ الْجَحِيمِ} [التوبة: 113]، ئانكو: ((نه‌ بۆ پێغه‌مبه‌ری و نه‌ بۆ ئه‌وێن باوه‌ری ئینای نه‌بوویه‌ كو داخوازا لێبوورینێ بۆ موشركان بكه‌ن هه‌تا ئه‌گه‌ر كه‌سێن نێزیك ژی بن، پشتی كو بۆ وان دیار بووی كو ئه‌و ژ ئه‌هلێ جه‌هنه‌مێنه‌)). هه‌روه‌سا خودایێ مه‌زن ده‌رباره‌ی ئه‌بو طالبی ژی ئه‌ڤ ئایه‌ته‌ ئینا خوار: {إِنَّكَ لا تَهْدِي مَنْ أَحْبَبْتَ وَلَكِنَّ اللَّهَ يَهْدِي مَنْ يَشَاءُ وَهُوَ أَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِينَ} [القصص: 56]، ئانكو: ((تو نه‌شێی وی كه‌سی ب هیدایه‌ت بینی یێ تو حه‌ز ژێ دكه‌ی، به‌لكی خودێ هیدایه‌تا وی كه‌سی دده‌ت یێ وی بڤێت و ئه‌و باشتر دزانیت كینه‌ ئه‌وێن هیدایه‌ت وه‌رگرتین)). ڤێجا تو نه‌شێی هیدایه‌تا وی كه‌سی بده‌ی یێ ته‌ دڤێت، ئه‌ركێ ته‌ ب تنێ گه‌هاندنا په‌یامێیه و خودێ هیدایه‌تا وی دده‌ت یێ وی بڤێت.