អល់ឡោះជាម្ចាស់នឹងប្រមូលផ្តុំមនុស្សជំនាន់មុន និងមនុស្សជំនាន់ក្រោយនៅកន្លែងតែមួយ ដែលពួកគេទាំងអស់គ្នានឹងឮអ្នកដែលប្រកាសហៅពួកគេ ហើយពួកគេនឹងត្រូវបានគេមើលឃើញយ៉ាងច្បាស់។ ព្រះអាទិត្យចុះមកនៅទាប ដែលធ្វើឲ្យមនុស្សទទួលនូវទុក្ខព្រួយ និងទុក្ខលំបាកដែលពួកគេមិនអាចទ្រាំទ្របាន។

ណាពី ﷺ លោកបានស្ថិតនៅជាមួយសហាហ្ពាត់របស់លោកក្នុងពិធីទទួលទានអាហារមួយដែលត្រូវបានគេអញ្ជើញ។ នៅពេលនោះ គេបានលើកកំភួនជើងពពែមកជូនលោក ហើយវាគឺជាសាច់ដែលលោកចូលចិត្ដជាងគេ។ លោកបានខាំសាច់នោះមួយម៉ាត់។ បន្ទាប់មក លោកបានមានប្រសាសន៍ទៅកាន់ពួកគេថា៖ ខ្ញុំជាចៅហ្វាយនៃកូនចៅអាហ្ទាំនៅថ្ងៃបរលោក។ នេះជាការប្រកាសប្រាប់ពីឧបការគុណរបស់អល់ឡោះជាម្ចាស់។ បន្ទាប់មក លោកបានសួរថា៖ តើពួកអ្នកដឹងទេថា ហេតុអ្វីទៅ? លោកក៏បានពន្យល់ថា៖ នៅថ្ងៃបរលោក មនុស្សលោកទាំងអស់នឹងត្រូវប្រមូលផ្តុំនៅលើដីរាបស្មើដ៏ធំទូលាយ។ ដែលពួកគេទាំងអស់គ្នានឹងឮអ្នកដែលប្រកាសហៅពួកគេ ហើយពួកគេគ្រប់គ្នានឹងត្រូវបានគេមើលឃើញយ៉ាងច្បាស់ផងដែរ ដោយគ្មានអ្វីមួយអាចលាក់បាំងបានឡើយព្រោះតែដីរាបស្មើ។ នៅទីនោះ គ្មានអ្វីដែលអាចបិទបាំងអ្នកមើលមិនឲ្យមើលឃើញនរណាម្នាក់នោះឡើយ។ ប្រសិនបើមនុស្សម្នាក់និយាយ នោះសំឡេងគេនឹងឮទៅដល់មនុស្សគ្រប់គ្នា ដូចគ្នាដែរ ការក្រឡេកមើលក៏នឹងឃើញដល់គ្រប់គ្នា។ ព្រះអាទិត្យចុះមកនៅទាបជិតមនុស្សលោកចម្ងាយត្រឹមមួយម៉ាយដែលធ្វើឲ្យមនុស្សទទួលនូវទុក្ខព្រួយ និងទុក្ខលំបាកដែលពួកគេមិនអាចទ្រាំទ្របាន។ ពួកគេក៏ស្វែងរកការសង្រ្គោះតាមរយៈការជួយអន្តរាគមន៍។ ពេលនោះ អល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់បណ្តាលចិត្តអ្នកមានជំនឿឲ្យទៅរកណាពីអាហ្ទាំដែលជាបិតានៃមនុស្សជាតិ។ ពួកគេនឹងទៅរកគាត់ ហើយលើកឡើងពីគុណសម្បត្តិរបស់គាត់ដោយសង្ឃឹមថា គាត់នឹងជួយអន្តរាគមន៍ដល់ពួកគេនៅចំពោះមុខអល់ឡោះជាម្ចាស់។ ពួកគេនិយាយថា៖ លោកជាណាពីអាហ្ទាំ ជាបិតានៃមនុស្សជាតិ។ អល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់បានបង្កើតលោកដោយព្រះហត្ថរបស់ទ្រង់ផ្ទាល់ បានឱ្យម៉ាឡាអ៊ីកាត់ទាំងឡាយស៊ូជោតទៅចំពោះលោក បានបង្រៀនលោកឱ្យស្គាល់នូវឈ្មោះអ្វីៗគ្រប់យ៉ាងទាំងអស់ និងបានផ្លុំវិញ្ញាណរបស់ទ្រង់ចូលទៅក្នុងខ្លួនលោក។ ប៉ុន្តែគាត់បានសុំការអធ្យាស្រ័យ ហើយនិយាយថា៖ ពិតប្រាកដណាស់ នៅថ្ងៃនេះ ព្រះជាម្ចាស់របស់ខ្ញុំទ្រង់ពិតជាខ្ញាល់ខ្លាំងណាស់ដែលទ្រង់មិនដែលខ្ញាល់បែបនេះពីមុនមកឡើយ ហើយក៏នឹងមិនខ្ញាល់បែបនេះទៀតបន្ទាប់ពីនេះនោះដែរ។ បន្ទាប់មក គាត់បានរំឭកពីកំហុសរបស់គាត់ នោះគឺអល់ឡោះជាម្ចាស់បានហាមឃាត់គាត់មិនឲ្យបរិភោគផ្លែឈើពីដើមឈើនោះ តែគាត់បែរជាបរិភោគ។ ហើយគាត់បាននិយាយថា៖ ខ្លួនខ្ញុំទៅវិញទេដែលសក្តិសមនឹងត្រូវគេជួយអន្តរាគមន៍។ សូមពួកអ្នកទៅរកអ្នកផ្សេងចុះ។ សូមពួកអ្នកទៅរកណាពីនួហចុះ។ ពួកគេក៏ទៅរកណាពីនួហ ហើយនិយាយថា៖ ឱនួហ! លោកគឺជាអ្នកនាំសារដំបូងគេបង្អស់ដែលអល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់បញ្ជូនទៅកាន់មនុស្សលោក។ ពិតណាស់ អល់ឡោះជាម្ចាស់បានឲ្យឈ្មោះលោកថា ជាខ្ញុំបម្រើដ៏ដឹងគុណម្នាក់។ ប៉ុន្តែគាត់បានសុំការអធ្យាស្រ័យដោយនិយាយថា៖ អល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់ខ្ញាល់ខ្លាំងណាស់នៅថ្ងៃនេះដែលទ្រង់មិនដែលខ្ញាល់បែបនេះពីមុនមកឡើយ ហើយក៏នឹងមិនខ្ញាល់បែបនេះទៀតបន្ទាប់ពីនេះនោះដែរ។ ពិតណាស់ គេបានផ្ដល់ឲ្យខ្ញុំនូវការបួងសួងមួយដែលគេទទួលយក ហើយខ្ញុំបានបួងសួងវាឲ្យអន្ដរាយដល់ក្រុមរបស់ខ្ញុំ។ ខ្លួនខ្ញុំទៅវិញទេដែលសក្តិសមនឹងត្រូវគេជួយអន្តរាគមន៍។ សូមពួកអ្នកទៅរកអ្នកផ្សេងចុះ។ សូមពួកអ្នកទៅរកណាពីអ៊ីព្រហ៊ីមចុះ។ ពេលនោះ ពួកគេក៏ទៅរកណាពីអ៊ីព្រហ៊ីម ហើយនិយាយថា៖ លោកគឺជាអ្នកជំនិតរបស់អល់ឡោះនៅលើផែនដី។ សូមលោកជួយអន្តរាគមន៍ដល់ពួកយើងទៅកាន់ព្រះជាម្ចាស់របស់លោកផង។ តើលោកមិនឃើញទេឬថា ពួកយើងកំពុងស្ថិតក្នុងស្ថានភាពបែបណា? គាត់បានតបទៅកាន់ពួកគេវិញថា៖ ពិតប្រាកដណាស់ នៅថ្ងៃនេះ ព្រះជាម្ចាស់របស់ខ្ញុំទ្រង់ពិតជាខ្ញាល់ខ្លាំងណាស់ដែលទ្រង់មិនដែលខ្ញាល់បែបនេះពីមុនមកឡើយ ហើយក៏នឹងមិនខ្ញាល់បែបនេះទៀតបន្ទាប់ពីនេះនោះដែរ។ ពិតណាស់ ខ្ញុំធ្លាប់និយាយកុហកបីដង ពោលគឺពាក្យសម្តីរបស់គាត់ដែលបាននិយាយថា៖ “ពិតណាស់ ខ្ញុំមានជំងឺ” និងសម្តីរបស់គាត់៖ “បដិមាធំជាងគេនេះហើយដែលបានធ្វើវា(កម្ទេចបដិមាតូចៗ)នោះ” ហើយនិងសម្តីរបស់គាត់ដែលបាននិយាយទៅកាន់ភរិយារបស់គាត់ សារ៉ោះ ថា៖ ចូរប្រាប់គេចុះថា ពិតណាស់ ខ្ញុំជាបងប្អូនប្រុសរបស់នាង ដើម្បីទទួលបានសុវត្ថិភាពពីប្រការអាក្រក់របស់គេ។ តាមពិត ពាក្យទាំងបីនេះគ្រាន់តែជាការនិយាយដោយប្រយោលប៉ុណ្ណោះ។ ប៉ុន្តែដោយសាររូបភាពរបស់វាស្រដៀងនឹងពាក្យកុហក ទើបគាត់មានការបន្ទាបខ្លួន និងមានអារម្មណ៍ភ័យខ្លាចថា ខ្លួនមិនសក្តិសមនឹងធ្វើអន្តរាគមន៍ ព្រោះថាអ្នកដែលស្គាល់អល់ឡោះជាម្ចាស់កាន់តែច្បាស់ និងកាន់តែមានឋានៈជិតនឹងអល់ឡោះ នោះគេក៏កាន់តែខ្លាចទៅចំពោះទ្រង់ផងដែរ។ ហើយគាត់បាននិយាយថា៖ ខ្លួនខ្ញុំទៅវិញទេដែលសក្តិសមនឹងត្រូវគេជួយអន្តរាគមន៍។ សូមពួកអ្នកទៅរកអ្នកផ្សេងចុះ។ សូមពួកអ្នកទៅរកណាពីមូសាចុះ។ ពួកគេក៏ទៅរកណាពីមូសា ហើយនិយាយថា៖ ឱមូសា! លោកគឺជាអ្នកនាំសាររបស់អល់ឡោះ។ អល់ឡោះជាម្ចាស់បានលើកតម្កើងលោកតាមរយៈសាររបស់ទ្រង់ និងការនិយាយផ្ទាល់ជាមួយទ្រង់លើសមនុស្សដទៃ។ សូមលោកជួយអន្តរាគមន៍ដល់ពួកយើងទៅកាន់ព្រះជាម្ចាស់របស់លោកផង។ តើលោកមិនឃើញទេឬថា ពួកយើងកំពុងស្ថិតក្នុងស្ថានភាពបែបណា? គាត់បានតបថា៖ ពិតប្រាកដណាស់ នៅថ្ងៃនេះ ព្រះជាម្ចាស់របស់ខ្ញុំទ្រង់ពិតជាខ្ញាល់ខ្លាំងណាស់ដែលទ្រង់មិនដែលខ្ញាល់បែបនេះពីមុនមកឡើយ ហើយក៏នឹងមិនខ្ញាល់បែបនេះទៀតបន្ទាប់ពីនេះនោះដែរ។ ពិតណាស់ ខ្ញុំធ្លាប់បានសម្លាប់មនុស្សម្នាក់ដែលគេមិនបានបញ្ជាខ្ញុំឱ្យសម្លាប់ឡើយ។ ខ្លួនខ្ញុំទៅវិញទេដែលសក្តិសមនឹងត្រូវគេជួយអន្តរាគមន៍នោះ។ សូមពួកអ្នកទៅរកអ្នកផ្សេងចុះ។ សូមពួកអ្នកទៅរកណាពីអ៊ីសា កូនប្រុសរបស់ ម៉ារយ៉ាំ ចុះ។ ពេលនោះ ពួកគេក៏ទៅរកណាពីអ៊ីសា ហើយនិយាយថា៖ ឱអ៊ីសា! លោកគឺជាអ្នកនាំសាររបស់អល់ឡោះ និងជាបន្ទូលរបស់ទ្រង់ដែលទ្រង់បានបញ្ជូនទៅកាន់ម៉ារយ៉ាំ និងជាវិញ្ញាណពីទ្រង់។ លោកបាននិយាយទៅកាន់មនុស្សតាំងពីលោកនៅក្នុងអង្រឹងជាទារក។ សូមលោកជួយអន្តរាគមន៍ដល់ពួកយើងទៅកាន់ព្រះជាម្ចាស់របស់លោកផង។ តើលោកមិនឃើញទេឬថា ពួកយើងកំពុងស្ថិតក្នុងស្ថានភាពបែបណា? គាត់បានតបថា៖ ពិតប្រាកដណាស់ នៅថ្ងៃនេះ ព្រះជាម្ចាស់របស់ខ្ញុំទ្រង់ពិតជាខ្ញាល់ខ្លាំងណាស់ដែលទ្រង់មិនដែលខ្ញាល់បែបនេះពីមុនមកទាល់តែសោះ ហើយក៏នឹងមិនខ្ញាល់បែបនេះទៀតបន្ទាប់ពីនេះនោះដែរ។ (គាត់មិនបានរំលឹកពីបាបកម្មណាមួយឡើយ)។ ខ្លួនខ្ញុំទៅវិញទេដែលសក្តិសមនឹងត្រូវគេជួយអន្តរាគមន៍នោះ។ សូមពួកអ្នកទៅរកអ្នកផ្សេងចុះ។ សូមពួកអ្នកទៅរកណាពីមូហាំម៉ាត់ចុះ។ ពួកគេក៏ទៅរកណាពីមូហាំម៉ាត់ ហើយនិយាយថា៖ ឱមូហាំម៉ាត់! លោកគឺជាអ្នកនាំសាររបស់អល់ឡោះ និងជាណាពីចុងក្រោយបង្អស់។ អល់ឡោះពិតជាបានអភ័យទោសដល់លោកចំពោះបាបកម្មដែលលោកបានសាងកន្លងមក និងបាបកម្មដែលលោកមិនទាន់បានសាង។ សូមលោកជួយអន្តរាគមន៍ដល់ពួកយើងទៅកាន់ព្រះជាម្ចាស់របស់លោកផង។ តើលោកមិនឃើញទេឬថា ពួកយើងកំពុងស្ថិតក្នុងស្ថានភាពបែបណា? ពេលនោះ ណាពីមូហាំម៉ាត់ ﷺ ក៏បានដើរទៅក្រោមអារ៉ស្ហ ហើយលោកបានក្រាបស៊ូជោតទៅចំពោះព្រះជាម្ចាស់របស់លោក។ បន្ទាប់មក អល់ឡោះទ្រង់បើកឱ្យលោកនូវការថ្លែងសរសើរទៅចំពោះទ្រង់ និងពាក្យកោតសរសើរដ៏ល្អទៅចំពោះទ្រង់ដែលទ្រង់មិនធ្លាប់បានបើកឱ្យនរណាម្នាក់មុនលោកឡើយ។ បន្ទាប់មក មានគេនិយាយថា៖ ឱមូហាំម៉ាត់! សូមអ្នកងើបក្បាលឡើង។ ចូរអ្នកសុំចុះ នោះគេនឹងផ្តល់វាដល់អ្នក។ ចូរអ្នកអន្តរាគមន៍ចុះ គេនឹងឲ្យអ្នកជួយអន្តរាគមន៍។ លោកក៏ងើបក្បាលឡើង ហើយនិយាយថា៖ ប្រជាជាតិរបស់ខ្ញុំ! ឱព្រះជាម្ចាស់! ប្រជាជាតិរបស់ខ្ញុំ! ឱព្រះជាម្ចាស់! ប្រជាជាតិរបស់ខ្ញុំ! ឱព្រះជាម្ចាស់! ពេលនោះ គេក៏ទទួលយកនូវការជួយអន្តរាគមន៍របស់លោក។ ហើយមានគេនិយាយទៅកាន់លោកថា៖ ឱមូហាំម៉ាត់! ចូរអ្នកបញ្ចូលប្រជាជាតិរបស់អ្នកដែលគ្មានការជំនុំជម្រះ តាមទ្វារខាងស្តាំនៃទ្វារឋានសួគ៌ ហើយពួកគេក៏មានសិទ្ធិដូចមនុស្សឯទៀតនៅឯទ្វារស្ថានសួគ៌ផេ្សងៗទៀតដែរ។ បន្ទាប់មក ណាពី ﷺ លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ សូមស្បថនឹងអ្នកដែលជីវិតខ្ញុំស្ថិតនៅក្នុងកណ្តាប់ដៃរបស់ទ្រង់! ពិតប្រាកដណាស់ ចន្លោះរវាងច្រកទ្វារទាំងពីរនៃទ្វារឋានសួគ៌ គឺប្រៀបដូចជាចន្លោះរវាងក្រុងម៉ាក្កះ និងក្រុងសន់អាកនៃប្រទេសយេមែន ឬដូចជាចន្លោះរវាងក្រុងម៉ាក្កះ និងក្រុងពុសរ៉នៃប្រទេសស្ហាម ពោលគឺទីក្រុង ហាវ៉ាហ្ស៊ិន ដូច្នោះឯង។