“មាសដូរនឹងមាស ប្រាក់ដូរនឹងប្រាក់ ស្រូវសាលីដូរនឹងស្រូវសាលី ស្រូវបាឡេដូរនឹងស្រូវបាឡេ ផ្លែល្មើដូរនឹងផ្លែល្មើ និងអំបិលដូរនឹងអំបិល ត្រូវដូរដោយស្មើគ្នា បរិមាណស្មើគ្នា និងត្រូវប្រគល់ឱ្យគ្នាទៅវិញទៅមកភ្លាមៗ។ ប្រសិនបើទំនិញទាំងនេះខុសប្រភេទគ្នា ពួកអ្នកអាចលក់តាមចិត្តចង់ ដរាបណាប្រគល់ឱ្យគ្នាទៅវិញទៅមកភ្លាមៗ”។

បញ្ជាក់ពីប្រភេទទ្រព្យសម្បត្តិដែលអាចកើតមាននូវប្រាក់ការ(រីហ្ពា) និងរបៀបឬវិធីសាស្ត្រក្នុងការលក់ដូរទ្រព្យសម្បត្តិទាំងនោះ។
ហាមឃាត់ការលក់ដូរដែលមានការប្រាក់។
ចំពោះរូបិយប័ណ្ណ ឬក្រដាសប្រាក់ គឺត្រូវអនុវត្តដូចច្បាប់មាស និងប្រាក់ដែរ។
ការទិញលក់ទំនិញដែលអាចកើតមាននូវប្រាក់ការ(រីហ្ពា)ទាំងប្រាំមួយប្រភេទ មានច្រើនករណីដូចជា៖ ១. លក់ទំនិញដែលអាចកើតមាននូវប្រាក់ការ(រីហ្ពា)នឹងទំនិញដែលអាចកើតមាននូវប្រាក់ការក្នុងប្រភេទដូចគ្នា ដូចជាមាសនឹងមាស ផ្លែល្មើនឹងផ្លែល្មើ.... ដើម្បីឲ្យការទិញលក់នេះត្រឹមត្រូវ តម្រូវឱ្យមានពីរលក្ខខណ្ឌ៖ ត្រូវមានទម្ងន់ស្មើគ្នា ឬបរិមាណស្មើគ្នា, ត្រូវទូទាត់ភ្លាមៗនៅពេលធ្វើកិច្ចព្រមព្រៀងទិញលក់។ ២. លក់ទំនិញដែលអាចកើតមាននូវប្រាក់ការ(រីហ្ពា)នឹងទំនិញដែលអាចកើតមាននូវប្រាក់ការក្នុងប្រភេទខុសគ្នា ប៉ុន្តែមានមូលហេតុដូចគ្នា ដូចជាមាសនឹងប្រាក់ ឬស្រូវសាលីនឹងស្រូវបាឡេជាដើម គឺតម្រូវឱ្យទូទាត់គ្នាភ្លាមៗនៅពេលធ្វើកិច្ចព្រមព្រៀងទិញលក់ប៉ុណ្ណោះ ដោយមិនតម្រូវឲ្យមានបរិមាណស្មើគ្នានោះទេ។ ៣. លក់ទំនិញដែលអាចកើតមាននូវប្រាក់ការ(រីហ្ពា)នឹងទំនិញដែលអាចកើតមាននូវប្រាក់ការក្នុងប្រភេទខុសគ្នា និងមានមូលហេតុខុសគ្នា។ ក្នុងករណីនេះ គេមិនដាក់លក្ខខណ្ឌឱ្យមានការទូទាត់ភ្លាមៗឡើយ ហើយក៏មិនតម្រូវឲ្យមានបរិមាណស្មើគ្នានោះដែរ ដូចជាការលក់មាសនឹងផ្លែល្មើជាដើម។
ការទិញលក់ទំនិញក្រៅពីទំនិញដែលអាចកើតមាននូវប្រាក់ការ(រីហ្ពា) ឬ មួយជាទំនិញដែលអាចកើតមាននូវប្រាក់ការ ហើយមួយទៀតមិនមែនជាទំនិញដែលអាចកើតមាននូវប្រាក់ការ គឺគេមិនដាក់លក្ខខណ្ឌឱ្យមានការទូទាត់ភ្លាមៗឡើយ ហើយក៏មិនតម្រូវឲ្យមានបរិមាណស្មើគ្នានោះដែរ ដូចជាការលក់អចលនទ្រព្យជាមួយនឹងមាសជាដើម។