“ចូរពួកអ្នករំលឹកអំពីអ្នកដែលបំផ្លាញនូវភាពសប្បាយរីករាយឲ្យបានច្រើន” ពោលគឺសេចក្ដីស្លាប់។

សេចក្តីស្លាប់ គឺកាត់ផ្តាច់នូវភាពសប្បាយរីករាយចំពោះលោកិយ។ ក៏ប៉ុន្តែសម្រាប់អ្នកដែលមានជំនឿវិញ វាគឺជាអ្នកនាំរូបគេទៅកាន់ភាពសប្បាយរីករាយនៃបរលោក ភាពរីករាយនៃឋានសួគ៌ ហើយនិងអ្វីដែលរូបគេទទួលបាននៅក្នុងឋានសួគ៌នៃប្រការល្អដ៏ធំធេង។
ការរំលឹកពីសេចក្តីស្លាប់ និងអ្វីដែលមានបន្ទាប់ពីស្លាប់ គឺជាមូលហេតុមួយដែលនាំឲ្យមនុស្សសារភាពកំហុស(តាវហ្ពាត់) បញ្ឈប់ការប្រព្រឹត្តអំពើល្មើស និងត្រៀមខ្លួនសម្រាប់ថ្ងៃបរលោក។