“ប្រសិនបើអ្នកទាំងពីរចង់បាន ខ្ញុំនឹងឲ្យអ្នកទាំងពីរ។ គ្មានសំណាងទទួលបានទ្រព្យបរិច្ចាគឡើយចំពោះអ្នកមាន ហើយក៏គ្មានសំណាងទទួលបានទ្រព្យបរិច្ចាគនោះដែរអ្នកដែលមានកម្លាំងពេញលេញអាចរកស៊ីបាន”។

ហាមឃាត់អ្នកមានទ្រព្យ និងអ្នកដែលមានកម្លាំងពេញលេញអាចរកស៊ីបានអំពីការសុំអ្នកដទៃ។
ជាគោលការណ៍ ចំពោះអ្នកដែលគេមិនដឹងថា តើជននោះមានទ្រព្យសម្បត្តិ ឬអត់ គឺត្រូវបានចាត់ទុកជាអ្នកក្រ ហើយមានសិទ្ធិទទួលទ្រព្យបរិច្ចាគ។
គ្រាន់តែមានកម្លាំងមាំមួន មិនមែនមានន័យថា ជននោះមិនមានសិទ្ធិទទួលទ្រព្យបរិច្ចាគនោះឡើយ។ ផ្ទុយទៅវិញ ចាំបាច់ត្រូវរួមផ្សំជាមួយនឹងសមត្ថភាពក្នុងការរកប្រាក់ចំណូលផងដែរ។
ចំពោះអ្នកដែលមានសមត្ថភាពអាចរកចំណូលបានគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់តម្រូវការរបស់គេ គឺមិនអនុញ្ញាតឲ្យទទួលយកទ្រព្យបរិច្ចាគដែលជាកាតព្វកិច្ច(ហ្សាកាត់)នោះឡើយ ព្រោះតម្រូវការរបស់គេត្រូវបានបំពេញរួចហើយតាមរយៈការរកចំណូលនោះ ដូចជាស្ថានភាពរបស់អ្នកដែលមានទ្រព្យសម្បត្តិគ្រប់គ្រាន់ដែរ។
ការអប់រំដ៏ថ្លៃថ្លារបស់ណាពី ﷺ សម្រាប់បុគ្គលិកលក្ខណៈជនមូស្លីម គឺផ្តោតលើសេចក្ដីថ្លៃថ្នូររបស់ខ្លួនឯង និងការផ្តល់ឲ្យ ហើយមិនមែនជាការទទួលយក ការសុំ និងការខ្ជិលច្រអូសនោះទេ។