“នៅពេលដែលមនុស្សស្លាប់ទៅ ទង្វើរបស់គេបានដាច់ លើកលែងតែបីប្រការប៉ុណ្ណោះគឺ សទើកោះជើរីយ៉ះ ឬចំណេះវិជ្ជាដែលគេទាញយកផលប្រយោជន៍ពីវា ឬកូនកតញ្ញូបួងសួងសុំពីអល់ឡោះឲ្យខ្លួន”។

សាសនវិទូឥស្លាមបានឯកភាពគ្នាថា ក្នុងចំណោមទង្វើកុសលដែលនៅបន្តផ្តល់ផលបុណ្យដល់មនុស្សក្រោយពេលស្លាប់មានដូចជា សទើកោះជើរីយ៉ះ ចំណេះវិជ្ជាដែលគេទាញយកប្រយោជន៍ពីវា និងការបួងសួង ហើយមានហាទីស្ហជាច្រើនផ្សេងទៀតបញ្ជាក់ថា ការធ្វើហាជ្ជី ក៏ចូលក្នុងនេះដែរ។
ប្រការទាំងបីនេះ គឺត្រូវបានលើកឡើងជាពិសេសនៅក្នុងហាទីស្ហមួយនេះ ពីព្រោះវាជាមូលដ្ឋាននៃសេចក្តីល្អ និងជាប្រការដែលមនុស្សសុចរិតភាគច្រើនប្រាថ្នាចង់បានឱ្យនៅបន្តបន្ទាប់ពីគេស្លាប់ទៅ។
រាល់ចំណេះវិជ្ជាដែលគេអាចទាញយកប្រយោជន៍ពីវាបាន នឹងទទួលបានផលបុណ្យ ប៉ុន្តែចំណេះវិជ្ជាដែលមានតម្លៃ និងខ្ពង់ខ្ពស់ជាងគេ គឺចំណេះវិជ្ជាឥស្លាម ហើយនិងចំណេះវិជ្ជាទាំងឡាយដែលគាំទ្រដល់វា។
ក្នុងចំណោមប្រការទាំងបីនេះ ចំណេះវិជ្ជា គឺមានប្រយោជន៍ជាងគេ ព្រោះចំណេះវិជ្ជាផ្តល់ផលប្រយោជន៍ដល់អ្នកដែលរៀនវា ចំណេះវិជ្ជាអាចជួយថែរក្សាច្បាប់បញ្ញត្តិឥស្លាម ហើយផ្តល់ប្រយោជន៍ដល់ដល់មនុស្សទូទៅ។ ចំណេះដឹងកាន់តែទូលំទូលាយ និងមានភាពប្រសើរជាងនេះទៅទៀត នៅពេលដែលមនុស្សបានសិក្សានូវចំណេះដឹងរបស់អ្នក ក្នុងពេលដែលអ្នកនៅមានជីវិត និងអ្នកផ្សេងទៀតដែលនៅរស់បន្ទាប់ពីអ្នកស្លាប់។
ជំរុញឲ្យអប់រំកូនឱ្យក្លាយជាកូនកតញ្ញូ ព្រោះពួកគេនឹងផ្តល់ប្រយោជន៍ដល់ឪពុកម្តាយរបស់ខ្លួននាថ្ងៃបរលោក ហើយក្នុងចំណោមផលប្រយោជន៍នៃកូនកតញ្ញូ គឺពួកគេនឹងបួងសួងឲ្យឪពុកម្តាយរបស់ខ្លួន។
ជំរុញឱ្យធ្វើល្អចំពោះឪពុកម្តាយក្រោយពេលលោកទាំងពីរស្លាប់ ហើយវាក៏ជាអំពើល្អដែលកូនៗទទួលបានផលប្រយោជន៍អំពីវាផងដែរ។
ការបួងសួង គឺមានប្រយោជន៍ដល់អ្នកស្លាប់ ទោះបីជាមិនមែនពីកូនរបស់ខ្លួនក៏ដោយ ប៉ុន្តែការលើកឡើងពីកូនជាពិសេស ព្រោះជាទូទៅ កូនតែងបន្តបួងសួងឲ្យឪពុកម្តាយ រហូតដល់ពេលខ្លួនស្លាប់។