ចូរពួកអ្នកកុំជឿជាក់ចំពោះពួកអះលីគីតាប ហើយក៏កុំបដិសេធពួកគេដែរ។ តែពួកអ្នកត្រូវនិយាយថា៖ “ពួកយើងមានជំនឿចំពោះអល់ឡោះ និងអ្វីដែលគេបានបញ្ចុះមកកាន់ពួកយើង”

ណាពី ﷺ លោកបានព្រមានប្រជាជាតិរបស់លោកពីការចាញ់បោកអ្វីដែលពួកអះលីគីតាបបានរាយការណ៍ពីគម្ពីររបស់ពួកគេ ខណៈដែលពួកយ៉ាហ៊ូទីនាសម័យកាលណាពី ﷺ ពួកគេសូត្រគម្ពីរតាវរ៉តតាមភាសាអាប់រ៉នី(ហេព្រើ)ដែលជាភាសារបស់ពួកយ៉ាហ៊ូទី ហើយពួកគេបកស្រាយអត្ថន័យរបស់វាជាភាសាអារ៉ាប់។ ហើយណាពី ﷺ លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ ចូរពួកអ្នកកុំជឿជាក់ចំពោះពួកអះលីគីតាប ហើយក៏កុំបដិសេធពួកគេដែរ។ នេះគឺចំពោះអ្វីដែលគេមិនដឹងថា តើវាពិត ឬមិនពិត។ នោះក៏ព្រោះតែអល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់បង្គាប់ប្រើពួកយើងឲ្យមានជំនឿចំពោះអ្វីដែលគេបានបញ្ចុះមកកាន់ពួកយើងនៃគម្ពីរគួរអាន ហើយនិងអ្វីដែលគេបានបញ្ចុះទៅកាន់ពួកគេនៃគម្ពីរ គ្រាន់តែយើងមិនមានមធ្យោបាយណាមួយដើម្បីដឹងថា តើអ្វីដែលពួកគេនិទានប្រាប់ពួកយើងនោះត្រឹមត្រូវ ឬមិនត្រឹមត្រូវនោះឡើយ ប្រសិនបើវាមិនមានចែងនៅក្នុងច្បាប់ឥស្លាមរបស់យើងនូវអ្វីដែលអាចបញ្ជាក់ថា តើវាត្រឹមត្រូវ ឬមិនត្រឹមត្រូវនោះ។ ដូច្នេះ យើងត្រូវនៅស្ងៀម ដោយយើងមិនជឿជាក់ចំពោះអ្វីដែលពួកគេនិយាយនោះឡើយដើម្បីកុំឲ្យយើងចូលរួមចំណែកជាមួយពួកគេចំពោះអ្វីដែលពួកគេបានកែប្រែ និងផ្លាស់ប្តូរ ហើយយើងក៏មិនបដិសេធចំពោះពួកគេនោះដែរ ខ្លាចក្រែងនោះ ជារឿងត្រឹមត្រូវ ដែលជាហេតុធ្វើឲ្យយើងក្លាយជាអ្នកដែលបដិសេធ ប្រឆាំងនឹងអ្វីដែលអល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់បង្គាប់ប្រើយើងឲ្យមានជំនឿចំពោះវា។ ហើយណាពី ﷺ លោកបង្គាប់ប្រើយើងឲ្យសូត្រថា៖ ﴿آمَنَّا بِاللَّهِ وَمَا أُنْزِلَ إِلَيْنَا وَمَا أُنْزِلَ إِلَىٰ إِبْرَاهِيمَ وَإِسْمَاعِيلَ وَإِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ وَالْأَسْبَاطِ وَمَا أُوتِيَ مُوسَىٰ وَعِيسَىٰ وَمَا أُوتِيَ النَّبِيُّونَ مِنْ رَبِّهِمْ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِنْهُمْ وَنَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ﴾ [سورة البقرة(136)]
“ពួកយើងមានជំនឿចំពោះអល់ឡោះ និងអ្វីដែលគេបានបញ្ចុះមកឱ្យពួកយើង ហើយនិងអ្វីដែលគេបានបញ្ចុះមកឱ្យអ៊ីព្រហ៊ីម និងអ៊ីស្មាអែល អ៊ីស្ហាក និងយ៉ាក់កូប ព្រមទាំងកូនចៅយ៉ាក់កូប និងអ្វីៗដែលគេបានប្រទានឱ្យមូសា និងអ៊ីសា និងអ្វីៗដែលគេបានប្រទានដល់បណ្ដាណាពីផេ្សងៗទៀតពីម្ចាស់របស់ពួកគេ។ ពួកយើងពុំបែងចែកណាពីណាម្នាក់ក្នុងចំណោមណាពីទាំងអស់នោះឡើយ។ ហើយចំពោះទ្រង់តែមួយគត់ដែលពួកយើងបានប្រគល់ខ្លួន(កាន់សាសនាអ៊ីស្លាម)”។ (អាល់ហ្ពាក៏រ៉ោះ៖១៣៦)