“បុគ្គលណារៀនសូត្រចំណេះដឹងមួយពីការទស្សន៍ទាយតាមរយៈផ្កាយ រូបគេប្រាកដជាទទួលបាននូវផ្នែកមួយនៃមន្ដអាគម។ រៀនកាន់តែច្រើន ទទួលបានកាន់តែច្រើន”។

ហាមឃាត់ចំពោះការទស្សន៍ទាយដោយការមើលផ្កាយ ពោលគឺការប្រាប់ពីរឿងរ៉ាវដែលនឹងកើតឡើងនាអនាគតកាលដោយផ្អែកលើស្ថានភាពប្រែប្រួលរបស់ផ្កាយ ព្រោះនេះជាការអះអាងពីការដឹងនូវប្រការអាថ៌កំបាំង។
ជាការពិតណាស់ ការទស្សន៍ទាយដោយការមើលផ្កាយ គឺជាផ្នែកមួយនៃមន្តអាគមដែលវាផ្ទុយទៅនឹងគោលជំនឿឯកទេពនិយម(តាវហេទ)។ វាខុសពីការសម្លឹងមើលទៅកាន់ផ្កាយដើម្បីដឹងទិស ឬដឹងពីទិសគិបឡាត់ ឬដឹងពីការចូលមកដល់នៃរដូវកាល ឬខែណាមួយដោយវាត្រូវបានគេអនុញ្ញាត។
កាលណារូបគេរៀននូវវិជ្ជាទាក់ទងនឹងការទស្សន៍ទាយដោយការមើលផ្កាយកាន់តែច្រើន រូបគេក៏រៀនសូត្រចំណេះដឹងមួយផ្នែកនៃមន្តអាគមកាន់តែច្រើនដូចគ្នា។
ចំពោះផ្កាយ គឺមានផលប្រយោជន៍បីយ៉ាងដែលអល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់បានរំលឹកក្នុងគម្ពីររបស់ទ្រង់គឺ ជាការលម្អដល់មេឃ ជាទីសម្គាល់ និងសម្រាប់គប់ពពួកស្ហៃតន។