“ចូរពួកអ្នកប្រគល់ទ្រព្យមរតកដល់អ្នកដែលមានសិទ្ធិទទួល ហើយអ្វីដែលនៅសល់ គឺសម្រាប់បុរសជាសាច់ញាតិជិតបំផុត”។

ហាទីស្ហនេះ គឺជារូបមន្តនៅក្នុងការបែងចែកទ្រព្យសម្បត្តិដែលសពបានបន្សល់ទុក។
ក្នុងការបែងចែកមរតក គឺត្រូវចាប់ផ្តើមបែងចែកឲ្យទៅអ្នកដែលមានសិទ្ធិទទួលមរតកជាលក្ខណៈកំណត់ចំនួនមុន។
អ្វីដែលនៅសល់បន្ទាប់ពីបានបែងចែកឲ្យទៅអ្នកដែលមានសិទ្ធិទទួលមរតកជាលក្ខណៈកំណត់ចំនួន គឺត្រូវបែងចែកឲ្យទៅសាច់ញាតិជិតបំផុតរបស់សពដែលជាបុរស(العصبة)។
ត្រូវផ្តល់ឲ្យអ្នកដែលជាប់សាច់ញាតិជិតជាងគេមុន។ ដូចនេះ សាច់ញាតិជាបុរសដែលជាប់សាច់ឆ្ងាយ ដូចជាមាខាងឪពុកជាដើម គឺមិនអាចទទួលមរតកបានឡើយក្នុងពេលដែលសពមានសាច់ញាតិជាបុរសដែលជាប់សាច់ជិតជាង ដូចជាឪពុក។
ពុំមែនចំណែកណាត្រូវផ្តល់ឲ្យសាច់ញាតិជិតបំផុតរបស់សពដែលជាបុរស(العصبة)នោះឡើយ ប្រសិនបើអ្នកដែលមានសិទ្ធិទទួលមរតកជាលក្ខណៈកំណត់ចំនួនទទួលនូវចំណែកទ្រព្យមរតកអស់គ្មានសល់។