“មិនមែនជាទង្វើរបស់អ្នកមានជំនឿឡើយដែលរូបគេមានអ្វីត្រូវផ្ដាំផ្ញើ ហើយគេទុកឲ្យរំលងបីយប់ដោយមិនបានសរសេរបណ្ដាំនោះ

បង្គាប់ប្រើឲ្យសរសេរពាក្យបណ្តាំ និងរួសរាន់ក្នុងការសរសេរវា ដើម្បីជាការបញ្ជាក់ពីវា និងអនុវត្តទៅតាមច្បាប់បញ្ញត្តិឥស្លាម ក៏ដូចជាត្រៀមខ្លួនចំពោះសេចក្តីស្លាប់ ដោយធានា និងកំណត់វត្ថុបំណងរបស់វាមុននឹងជាប់គាំង ឬរវល់នឹងអ្វីមួយ។
អត្ថន័យនៃពាក្យបណ្តាំ គឺកិច្ចសន្យា ពោលគឺគេដាក់កិច្ចសន្យាឲ្យបុគ្គលណាម្នាក់ចាត់ចែងទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ខ្លួនក្រោយពេលស្លាប់ ឬដាក់កិច្ចសន្យាឲ្យបុគ្គលណាម្នាក់មើលថែកូនចៅតូចៗរបស់ខ្លួន ឬក៏ដាក់កិច្ចសន្យាឲ្យបុគ្គលណាម្នាក់ធ្វើកិច្ចការណាមួយដែលខ្លួនគ្រប់គ្រងក្រោយពេលស្លាប់។
ពាក្យបណ្តាំមានបីប្រភេទ៖ ១. ជាប្រការស៊ូណិត(គួរគប្បី)៖ វាជាពាក្យបណ្តាំដែលផ្តាំផ្ញើឲ្យចាត់ចែងទ្រព្យសម្បត្តិមួយចំនួនរបស់ខ្លួនក្នុងផ្លូវល្អ និងផ្លូវសប្បុរសដើម្បីឲ្យបានផលបុណ្យដល់ខ្លួនក្រោយពេលស្លាប់។ ២. ជាប្រការវ៉ាជិប(ចាំបាច់)៖ វាជាពាក្យបណ្តាំដែលផ្តាំផ្ញើឲ្យបំពេញនូវសិទ្ធិមួយចំនួនដែលចាំបាច់មកលើរូបគេ មិនថាពាក់ព័ន្ធនឹងសិទ្ធិរបស់អល់ឡោះ ដូចជាដកហ្សាកាត់ដែលរូបគេពុំទាន់បានដក ឬការពិន័យជាដើមក្នុងចំណោមប្រការដែលច្បាប់បញ្ញត្តិឥស្លាមតម្រូវមកលើរូបគេ និងមិនថាពាក់ព័ន្ធនឹងសិទ្ធិរបស់កូនចៅអាហ្ទាំ ដូចជាបំណុល និងបំពេញនូវទំនុកចិត្តជាដើម។ ៣. ជាប្រការហារ៉ាំ(ហាមឃាត់)៖ ប្រសិនបើពាក្យបណ្តាំនោះចាត់ចែងលើសពីមួយភាគបីនៃទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ខ្លួន ឬធ្វើបណ្តាំមតកដល់អ្នកដែលមានសិទ្ធិទទួលមរតកហើយ។
ឧត្តមភាពរបស់អ៊ិពនូអ៊ូមើរ رضي الله عنهما និងការរួសរាន់របស់គាត់ក្នុងការប្រព្រឹត្តអំពើល្អ ព្រមទាំងដើរតាមច្បាប់បញ្ញត្តិឥស្លាម។
អ៊ិពនូ ទើគីគុលអ៊ីត បាននិយាយថា៖ ការផ្តល់ការអនុញ្ញាតក្នុងរយៈពេលពីរ ឬបីយប់ គឺដើម្បីបំបាត់ការលំបាក។
អ្វីដែលសំខាន់គប្បីកត់ត្រាជាលាយលក្ខណ៍អក្សរ ពីព្រោះជួយឲ្យរក្សាបានល្អ និងធានាការការពារសិទ្ធិទាំងឡាយ។