“គ្មានក្រុមមនុស្សណាមួយដែលអង្គុយនៅកន្លែងជួបជុំមួយដោយមិនរំឭកទៅចំពោះអល់ឡោះនៅទីនោះ និងមិនសឡាវ៉ាតលើណាពីរបស់ពួកគេ លើកលែងតែវានឹងក្លាយជាភាពសោកសៅសម្រាប់ពួកគេ។ ប្រសិនបើអល់ឡោះមានចេតនា ទ្រង់នឹងដាក់ទណ្ឌកម្មពួកគេ។ ហើយប្រសិនបើទ្រង់មានចេតនា ទ្រង់នឹងអភ័យទោសឱ្យពួកគេ”។

ជំរុញឱ្យធ្វើការហ្ស៊ីកៀរ រឭកទៅចំពោះអល់ឡោះជាម្ចាស់ និងបញ្ជាក់ពីឧត្តមភាពរបស់វា។
ឧត្តមភាពនៃកន្លែងជួបជុំដែលមានការរឭកទៅចំពោះអល់ឡោះ និងរឭកដល់អ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់ ﷺ ។ ហើយកន្លែងជួបជុំដែលមិនមានប្រការទាំងនេះទេនោះ វាជាកន្លែងជួបជុំដែលនាំមកនូវភាពអពមង្គលដល់អ្នកចូលរួមនៅថ្ងៃបរលោក។
ការព្រមានចំពោះការធ្វេសប្រហែសក្នុងការរំលឹកទៅចំពោះអល់ឡោះនេះមិនកំណត់ត្រឹមតែកន្លែងជួបជុំគ្នាប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែវាគ្របដណ្តប់លើកន្លែងផ្សេងៗទៀតទាំងអស់។ អ៊ីម៉ាំ អាន់ណាវ៉ាវី បាននិយាយថា៖ វាមិនល្អទេសម្រាប់អ្នកដែលអង្គុយនៅកន្លែងណាមួយ ហើយគេចាកចេញពីទីនោះដោយមិនបានហ្ស៊ីកៀរ រំឭកទៅចំពោះអល់ឡោះជាម្ចាស់នោះ។
ភាពសោកស្តាយដែលកើតមាននៅថ្ងៃបរលោកអាចតាមរយៈការខកខានមិនទទួលបានផលបុណ្យព្រោះតែគេមិនបានប្រើប្រាស់ពេលវេលាក្នុងការគោរពប្រណិប័តន៍ចំពោះអល់ឡោះ ឬក៏តាមរយៈការទទួលនូវទណ្ឌកម្ម និងទោសទណ្ឌចំពោះការចំណាយពេលវេលាក្នុងការប្រព្រឹត្តអំពើល្មើសនឹងអល់ឡោះ។
ប្រសិនបើការព្រមាននេះសម្រាប់ការធ្វេសប្រហែសចំពោះប្រការដែលគេអនុញ្ញាត ចុះយ៉ាងណាទៅវិញចំពោះកន្លែងជួបជុំដែលគេហាមឃាត់ដែលមាននូវការនិយាយដើមគេ និងការនិយាយចាក់រុកគ្នាជាដើមនៅទីនោះទៀតនោះ!