“ពិតប្រាកដណាស់ ការស្លោះផ្តុំ ការពាក់ខ្សែគាថា និងការធ្វើស្នេហ៍ គឺជាអំពើស្ហ៊ីរិក”។

ការពារជំនឿចំពោះអល់ឡោះតែមួយ(តាវហេទ) និងគោលជំនឿពីប្រការដែលនាំឲ្យវាខូចខាត។
ហាមឃាត់ប្រើប្រាស់ការស្តោះផ្តុំដែលមិនត្រឹមត្រូវ ការពាក់ខ្សែគាថា និងការធ្វើស្នេហ៍។
ប្រសិនបើគេចាត់ទុកប្រការទាំងបីនេះគ្រាន់តែជាមូលហេតុ(ក្នុងការទទួលបានប្រយោជន៍ ឬការពារគ្រោះថ្នាក់) គឺជាស្ហ៊ីរិកតូច ព្រោះវាជាការយកប្រការអ្វីមួយដែលពុំមែនជាមូលហេតុមកធ្វើជាមូលហេតុ។ តែប្រសិនបើគេជឿថា របស់ទាំងនេះអាចផ្តល់ប្រយោជន៍ឬអាចការពារគ្រោះថ្នាក់ដោយខ្លួនឯងវាផ្ទាល់តែម្តង វាជាស្ហ៊ីរិកធំ។
ប្រុងប្រយ័ត្នពីការធ្វើនូវមូលហេតុដែលជាអំពើស្ហ៊ីរិក ឬជាអំពើដែលត្រូវបានហាមឃាត់។
ហាមឃាត់ពីការស្តោះផ្តុំ ហើយវាជាប្រការស្ហ៊ីរិក លើកលែងតែអ្វីដែលស្របតាមច្បាប់បញ្ញត្តិឥស្លាម។
គប្បីដក់ចិត្តនឹងអល់ឡោះជាម្ចាស់តែមួយគត់ ពីព្រោះគ្រោះថ្នាក់ និងផលប្រយោជន៍ គឺមកអំពីទ្រង់តែមួយគត់ដោយគ្មានដៃគូរួមជាមួយទ្រង់ក្នុងរឿងនេះឡើយ។ ដូចនេះ គ្មាននរណាម្នាក់ ឬអ្វីមួយអាចនាំមកនូវប្រការល្អនោះឡើយ លើកលែងតែអល់ឡោះ ហើយក៏គ្មាននរណាម្នាក់ ឬអ្វីមួយអាចការពារប្រការអាក្រក់ឬគ្រោះថ្នាក់នោះដែរ លើកលែងតែអល់ឡោះជាម្ចាស់ប៉ុណ្ណោះ។
ការស្តោះផ្លុំដែលគេអនុញ្ញាតត្រូវមានបីលក្ខខណ្ឌ៖ ១) ត្រូវជឿជាក់ថា វាគ្រាន់តែជាមូលហេតុប៉ុណ្ណោះ ហើយវាមិនអាចផ្តល់ផលប្រយោជន៍អ្វីឡើយ លើកលែងតែដោយការអនុញ្ញាតពីអល់ឡោះ។ ២) ត្រូវស្តោះផ្លុំដោយប្រើអាយ៉ាត់គួរអាន បណ្តានាមនិងលក្ខណៈសម្បត្តិរបស់អល់ឡោះ ដោយប្រើទូអាដែលមានពីណាពី និងទូអាផ្សេងៗដែលស្របច្បាប់ឥស្លាម។ ៣) ត្រូវស្តោះផ្លុំតាមភាសាដែលគេស្តាប់យល់ និងមិនមានជាមន្តអាគម។