“ជនណាបួសមួយថ្ងៃក្នុងផ្លូវរបស់អល់ឡោះ នោះអល់ឡោះជាម្ចាស់នឹងឲ្យមុខរបស់គេឃ្លាតឆ្ងាយពីឋាននរកចម្ងាយចិតសិបរដូវស្លឹកឈើជ្រុះ(ចិតសិបឆ្នាំ)”។

អ៊ីម៉ាំ អាន់ណាវ៉ាវី បាននិយាយថា៖ នេះគឺជាគុណសម្បត្តិនៃការបួសក្នុងផ្លូវអល់ឡោះ គឺសម្រាប់អ្នកដែលមិនផ្តល់ផលប៉ះពាល់ណាមួយដល់ខ្លួនឯងក្នុងពេលបួស មិនធ្វើឲ្យបាត់បង់សិទ្ធិណាមួយ និងមិនប៉ះពាល់ដល់ការប្រយុទ្ធ ឬកិច្ចការសំខាន់ៗផ្សេងទៀតដែលទាក់ទងនឹងការតស៊ូរបស់គេ។
ជំរុញ និងលើកទឹកចិត្តឲ្យធ្វើការបួសស៊ូណិត(បួសស្ម័គ្រចិត្ត)។
ចាំបាច់ត្រូវមានភាពជ្រះថ្លា និងស្វែងរកការពេញចិត្តពីអល់ឡោះ ហើយមិនត្រូវបួសដើម្បីបង្ហាញឲ្យគេដឹងឮ ឬក៏ក្នុងគោលបំណងផ្សេងទៀតនោះឡើយ។
អាស្ស៊ិនទី បាននិយាយថា៖ ពាក្យថា៖ “ក្នុងផ្លូវរបស់អល់ឡោះ” អាចគ្រាន់តែមានន័យថា ធ្វើការកែលម្អការនៀត ឬក៏អាចមានន័យថា ការបួសក្នុងពេលកំពុងធ្វើសង្គ្រាម ហើយអត្ថន័យទីពីរនេះគឺជាអត្ថន័យដែលជាក់ច្បាស់។
អ៊ិពនូហាជើរ បាននិយាយថា៖ ពាក្យថា៖ “ចិតសិបរដូវស្លឹកឈើជ្រុះ” រដូវស្លឹកឈើជ្រុះគឺជារដូវកាលដែលជាក់លាក់មួយនៅក្នុងមួយឆ្នាំ តែនៅក្នុងហាទីស្ហនេះគេចង់មានន័យថាឆ្នាំ។ ការជ្រើសរើសរដូវស្លឹកឈើជ្រុះជាពិសេសដោយមិននិយាយអំពីរដូវផ្សេងទៀត (រដូវក្តៅ រដូវរងារ និងរដូវផ្ការីក) ដោយសាររដូវស្លឹកឈើជ្រុះ ជារដូវដែលបរិបូរណ៍ជាងគេ ព្រោះជារដូវដែលគេប្រមូលផលផ្លែឈើ។