“គ្មានជំងឺណាឆ្លងដោយខ្លួនឯងឡើយ។ គ្មានប្រផ្នូលអាក្រក់ពីសត្វស្លាប គ្មានប្រផ្នូលអាក្រក់ពីសត្វទីទុយ ហើយក៏គ្មានប្រផ្នូលអាក្រក់អ្វីពីខែសហ្វើរនោះដែរ។ ហើយចូររត់គេចពីអ្នកកើតជំងឺឃ្លង់ ប្រៀបដូចជាអ្នករស់គេចពីសត្វតោ”។

ណាពី ﷺ លោកបានបញ្ជាក់ពីជំនឿខុសឆ្គងមួយចំនួនក្នុងសម័យកាលអវិជ្ជា(ជើហ៊ីលីយ៉ះ)ដើម្បីព្រមានអំពីវា និងដើម្បីបញ្ជាក់ថា ជាការពិតណាស់ អ្វីគ្រប់យ៉ាង គឺស្ថិតក្នុងកណ្តាប់ដៃអល់ឡោះជាម្ចាស់ ហើយពិតណាស់ គ្មានអ្វីមួយអាចកើតឡើងបានឡើយ លើកលែងតែដោយបទបញ្ជា និងការកំណត់របស់ទ្រង់ប៉ុណ្ណោះ។ ជំនឿទាំងនោះមាន៖

ទីមួយ៖ មនុស្សនាសម័យកាលអវិជ្ជាជឿថា ជំងឺ គឺឆ្លងដោយខ្លួនឯង។ ហេតុនេះ ណាពី ﷺ លោកបានហាមឃាត់ចំពោះគោលជំនឿដែលថា ជំងឺអាចឆ្លងពីមនុស្សម្នាក់ទៅម្នាក់ទៀតដោយធម្មជាតិរបស់វានោះ។ ពិតណាស់ អល់ឡោះជាម្ចាស់ គឺជាអ្នកគ្រប់គ្រងចក្រវាឡ ហើយទ្រង់ជាអ្នកដែលបញ្ចុះជំងឺ និងដកយកវាទៅវិញ ហើយគ្មានអ្វីអាចកើតឡើងបានឡើយ លើកលែងតែដោយចេតនា និងការកំណត់របស់ទ្រង់ប៉ុណ្ណោះ។

ទីពីរ. មនុស្សនាសម័យកាលអវិជ្ជា នៅពេលដែលពួកគេចេញដំណើរ ឬធ្វើជំនួញជួញដូរ គឺពួកគេតែងតែព្រលែងសត្វបក្សី។ បើសត្វនោះហើរទៅទិសខាងស្តាំ ពួកគេរីករាយ(អនុវត្តកិច្ចការនោះ)។ តែប្រសិនបើសត្វនោះហើរទៅទិសខាងឆ្វេង ពួកគេចាត់ទុកជាប្រផ្នូលមិនល្អ ហើយត្រឡប់ក្រោយវិញ(មិនអនុវត្តកិច្ចការនោះ)។ ហេតុនេះ ណាពី ﷺ លោកបានហាមឃាត់ការជឿលើប្រផ្នូលសត្វស្លាបបែបនេះ និងបានបញ្ជាក់ថា វាជាគោលជំនឿដែលមិនត្រឹមត្រូវ។

ទីបី. មនុស្សនាសម័យកាលអវិជ្ជាជឿថា ប្រសិនបើសត្វទីទុយទុំនៅលើផ្ទះណាមួយ នោះគ្រួសារនោះនឹងជួបគ្រោះថ្នាក់។ ហេតុនេះ ណាពី ﷺ លោកបានហាមឃាត់ការជឿលើប្រផ្នូលបែបនេះ។

ទីបួន. ណាពី ﷺ លោកបានហាមឃាត់ការជឿលើប្រផ្នូលអាក្រក់ចំពោះខែសហ្វើរ ដែលជាខែទីពីរនៃប្រតិទិនចន្ទគតិឥស្លាម។ មានការនិយាយថា “សហ្វើរ” គឺជាព្រូនមួយប្រភេទរស់នៅក្នុងពោះដែលឆ្លងទៅសត្វពាហនៈនិងមនុស្ស។ ពួកគេជឿថា វាឆ្លងខ្លាំងជាងជំងឺរមាស់ទៅទៀត។ ដូច្នេះ ណាពី ﷺ លោកបានបដិសេធចំពោះជំនឿបែបនេះ។

ទីប្រាំ. បង្គាប់ប្រើឱ្យនៅឲ្យឆ្ងាយពីអ្នកកើតជំងឺឃ្លង់ ដូចដែលគេរត់គេចពីសត្វតោ។ នេះគឺជាការការពារខ្លួន និងជាការស្វែងរកសុវត្ថិភាព ហើយនិងជាការធ្វើនូវមូលហេតុដែលអល់ឡោះបានបង្គាប់ប្រើ។ ជំងឺឃ្លង់ គឺជាជំងឺមួយប្រភេទដែលធ្វើឱ្យសរីរាង្គរបស់មនុស្សរលួយ។