“ចូរពួកអ្នកកុំនិយាយថា៖ អ្វីដែលអល់ឡោះមានចេតនា និងបុគ្គលនោះមានចេតនា(វានឹងកើតឡើង)។ ក៏ប៉ុន្តែពួកអ្នកត្រូវនិយាយថា៖ អ្វីដែលអល់ឡោះមានចេតនា(វានឹងកើតឡើង)។ បន្ទាប់មក ទើបបុគ្គលនោះមានចេតនា”។

ហាមឃាត់ការនិយាយថា៖ “អ្វីដែលអល់ឡោះ និងអ្នកមានចេតនា(វានឹងកើតឡើង)” ព្រមទាំងពាក្យពេចន៍ស្រដៀងគ្នានេះដែលភ្ជាប់ជាមួយអល់ឡោះដោយប្រើពាក្យ “និង” ព្រោះវាជាប្រការស្ហ៊ីរិកនៅក្នុងពាក្យសម្ដី។
អនុញ្ញាតឱ្យនិយាយថា៖ អ្វីដែលអល់ឡោះមានចេតនា បន្ទាប់មកទើបចេតនារបស់អ្នក(វានឹងកើតឡើង)” ហើយនិងពាក្យពេចន៍ស្រដៀងគ្នានេះដែលភ្ជាប់ជាមួយអល់ឡោះដោយប្រើពាក្យ “បន្ទាប់មក” ព្រោះអ្វីដែលគេហាមឃាត់មិនមាននៅក្នុងវានោះឡើយ។
ទទួលស្គាល់ថា អល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់មានចេតនា ហើយខ្ញុំបម្រើរបស់អល់ឡោះក៏មានចេតនាដែរ ប៉ុន្តែចេតនាឬការចង់បានរបស់ខ្ញុំបម្រើអល់ឡោះ គឺអាស្រ័យទៅតាមចេតនារបស់អល់ឡោះជាម្ចាស់។
ហាមឃាត់ការរួមបញ្ចូលចេតនារបស់អល់ឡោះជាមួយនឹងអ្វីដែលជាការបង្កើតរបស់ទ្រង់ សូម្បីតែនៅក្នុងទម្រង់នៃពាក្យសម្តីក៏ដោយ។
ប្រសិនបើអ្នកដែលនិយាយនោះមានជំនឿថា ចេតនារបស់ខ្ញុំបម្រើអល់ឡោះស្មើគ្នាទៅនឹងចេតនារបស់អល់ឡោះជាម្ចាស់ទាក់ទងនឹងភាពពេញលេញនិងលក្ខណៈទូទៅរបស់ទ្រង់ ឬជឿថាខ្ញុំបម្រើអល់ឡោះមានចេតនាដោយឯករាជ្យ នោះវាជាស្ហ៊ីរិកធំ។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើគេជឿថា គេមានឋានៈទាបជាងអល់ឡោះ នោះវាជាស្ហ៊ីរិកតូច។