“ចូរពួកអ្នករួសរាន់សាងទង្វើកុសលមុនពេលមានភាពវឹកវរដូចជាផ្នែកមួយនៃរាត្រីងងឹតកើតឡើង

ចាំបាច់ប្រកាន់ខ្ជាប់នឹងសាសនា និងត្រូវរួសរាន់សាងនូវទង្វើកុសលមុនពេលមានឧបសគ្គមកដល់។
បង្ហាញថា ភាពវឹកវរដែលនាំឱ្យវង្វេងនឹងកើតមានជាបន្តបន្ទាប់នៅសម័យកាលចុងក្រោយ(មុនថ្ងៃបរលោកមកដល់) ដោយនៅពេលដែលភាពវឹកវរមួយបានចប់ ភាពវឹកវរមួយទៀតនឹងកើតឡើង។
នៅពេលសេចក្តីជំនឿរបស់មនុស្សទន់ខ្សោយ ហើយគេបោះបង់វាជាថ្នូរនឹងលាភសំណាងលោកិយ ដូចជាទ្រព្យសម្បត្តិ ឬអ្វីផ្សេងទៀត នោះវានឹងក្លាយជាមូលហេតុមួយដែលធ្វើឲ្យគេរង្វេង បោះបង់សាសនា ហើយធ្លាក់ចូលទៅក្នុងភាពវឹកវរ។
ហាទីស្ហនេះបង្ហាញថា ទង្វើកុសល គឺជាមូលហេតុមួយដែលនាំឲ្យរួចផុតពីភាពវឹកវរ។
ភាពវឹកវរមានពីរប្រភេទ៖ ភាពវឹកវរដោយសារភាពមិនច្បាស់លាស់ដែលគេអាចព្យាបាលដោយចំណេះដឹង ហើយនិងភាពវឹកវរនៃចំណង់តណ្ហាដែលគេអាចព្យាបាលវាដោយសេចក្តីជំនឿ និងការអត់ធ្មត់។
ហាទីស្ហនេះបង្ហាញថា ជនណាដែលសាងទង្វើកុសលតិចតួច ភាពវឹកវរនឹងមករកគេយ៉ាងលឿន។ ចំណែកឯជនណាដែលសាងទង្វើកុសលបានច្រើន គឺគេមិនគួរចាញ់បោកចំពោះអ្វីដែលខ្លួនមាននោះទេ។ ផ្ទុយទៅវិញ គេត្រូវបន្ថែមការសាងទង្វើកុសលបន្ថែមទៀត។