“سبحان الله (អល់ឡោះមហាស្អាតស្អំ)! ពិតប្រាកដណាស់ អ្នកមានជំនឿ គឺមិនកខ្វក់(ណាជិស)ឡើយ”។

ការមានជូនុប គឺរារាំងពីការប្រតិបត្តិសឡាត ការប៉ះឬកាន់គម្ពីរគួរអាន និងការស្ថិតនៅក្នុងម៉ាស្ជិត តែវាមិនរារាំងពីការអង្គុយ និងនិយាយគ្នាជាមួយនឹងអ្នកមូសី្លមឡើយ ហើយជូនុបនោះក៏មិនធ្វើឲ្យគេក្លាយជាកខ្វក់នោះដែរ។
បញ្ជាក់ពីភាពជ្រះស្អាតនៃអ្នកមានជំនឿ មិនថាពេលនៅរស់ ឬពេលស្លាប់។
លើកតម្កើងអ្នកមានគុណសម្បត្តិ អ្នកចេះដឹង និងមនុស្សល្អ ហើយត្រូវអង្គុយជាមួយពួកគេក្នុងសភាពដែលល្អដោយការគួរសម។
បង្គាប់ប្រើចំពោះអ្នកនៅក្រោមបង្គាប់ត្រូវសុំការអនុញ្ញាតពីថ្នាក់លើរបស់ខ្លួននៅចាកចេញ។ ជាការពិតណាស់ ណាពី ﷺ លោកបានបដិសេធចំពោះទង្វើរបស់អាពូហ៊ូរ៉យរ៉ោះដែលបានចាកចេញទៅដោយមិនបានប្រាប់ឲ្យលោកបានដឹង ហើយការសុំការអនុញ្ញាតនេះ គឺជាសុជីវធម៌ដ៏ល្អមួយ។
សូត្រថា៖ “سبحان الله (អល់ឡោះមហាស្អាតស្អំ) នៅពេលដែលមានការភ្ញាក់ផ្អើល។
អនុញ្ញាតឲ្យមនុស្សនិយាយពីខ្លួនឯងចំពោះប្រការដែលគេមានការខ្មាសអៀន ដើម្បីផលប្រយោជន៍។
អ្នកគ្មានជំនឿ គឺមានភាពកខ្វក់។ ប៉ុន្តែភាពកខ្វក់របស់គេនោះ គឺជាភាពកខ្វក់អរូបី ព្រោះតែគោលជំនឿរបស់ពួកគេមានភាពកខ្វក់។
អាន់ណាវ៉ាវី បាននិយាយថា៖ ក្នុងចំណោមសុជីវធម៌ដែលមានក្នុងហាទីស្ហនេះផងដែរគឺ នៅពេលដែលអ្នកចេះដឹងបានឃើញអ្នកដែលដើរតាមខ្លួនធ្វើរឿងអ្វីមួយដែលខ្លួនបារម្ភខ្លាចបុគ្គលនោះធ្វើខុស គឺត្រូវសួរបុគ្គលនោះពីទង្វើដែលគេបានធ្វើ ហើយត្រូវប្រាប់ពីប្រការដែលត្រឹមត្រូវដល់បុគ្គលនោះ ព្រមទាំងបញ្ជាក់ពីក្បួនច្បាប់របស់វាដល់បុគ្គលនោះផងដែរ។ អល់ឡោះជាម្ចាស់មហាដឹងបំផុត។