“ចូរកុំឱ្យនរណាម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកអ្នកសឡាតក្នុងសម្លៀកបំពាក់តែមួយដោយគ្មានអ្វីគ្របលើស្មារបស់ខ្លួន”។

អនុញ្ញាតឱ្យសឡាតក្នុងសម្លៀកបំពាក់តែមួយ ប្រសិនបើវាអាចគ្របដណ្តប់អ្វីដែលចាំបាច់ត្រូវបិទបាំង។
អនុញ្ញាតឱ្យសឡាតក្នុងសម្លៀកបំពាក់ពីរ មួយគ្របផ្នែកខាងលើនៃរាងកាយ និងមួយទៀតគ្របផ្នែកខាងក្រោម។
ជំរុញឱ្យអ្នកសឡាតមានលក្ខណៈស្អាតបាត។
ចាំបាច់ត្រូវគ្របស្មាទាំងសងខាង ឬម្ខាងក៏បានក្នុងពេលសឡាត ប្រសិនបើអាចធ្វើបាន។ ហើយមានអ្នកខ្លះយល់ថា ការហាមឃាត់នេះ គឺជាប្រការម៉ាក្រុះ។
បង្ហាញពីភាពខ្វះខាតរបស់សហាហ្ពាត់ رضي الله عنهم រហូតដល់អ្នកខ្លះមិនមានសម្លៀកបំពាក់ពីរសម្រាប់ដណ្តប់កាយ។
អ៊ីម៉ាំ អាន់ណាវ៉ាវី បានពន្យល់ពីអត្ថន័យនៃហាទីស្ហនេះថា៖ បុព្វហេតុរបស់វា គឺប្រសិនបើគេស្លៀកសម្លៀកបំពាក់ ហើយគ្មានអ្វីមួយនៅលើស្មារបស់ខ្លួនទេនោះ គឺមានហានិភ័យក្នុងការលេចចេញនូវកេរខ្មាស(អាវរ៉ាត់) ខុសពីអ្នកដែលដាក់ផ្នែកខ្លះនៅលើស្មារបស់ខ្លួន។ ម្យ៉ាងទៀត គេអាចត្រូវការប្រើដៃម្ខាង ឬដៃទាំងសងខាងដើម្បីកាន់វាដែលធ្វើឲ្យរំខានដល់ស៊ុណ្ណះនៃការដាក់ដៃស្តាំលើដៃឆ្វេងក្រោមទ្រូង និងការលើកដៃនៅពេលដែលត្រូវប្រើឱ្យលើក និងផ្សេងៗទៀត ព្រោះវាមានន័យថា ការទុកផ្នែកខាងលើនៃរាងកាយនិងកន្លែងនៃការតុបតែងមិនបានគ្របដណ្តប់។ អល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់បានមានបន្ទូលថា៖ “ចូរពួកអ្នកលម្អសម្លៀកបំពាក់របស់ពួកអ្នកនៅរាល់ៗម៉ាស្ជិទ(ពេលសឡាត)”។ (អាល់អាក់រ៉ហ្វ៖៣១)