მლოცველის წინ გამვლელმა რომ იცოდეს, რა მძიმე ცოდვას იტვირთავს, მისთვის უკეთესი იქნებოდა, რომ ორმოცი (დღე, თვე ან წელი) დალოდებოდა, ვიდრე მლოცველის წინ გაევლო

მკაცრად აკრძალულია მლოცველის წინ გავლა, თუ მას ბარიერი არ უდგას, ან მის და ბარიერს შორის გავლა, თუ წინაღობა აქვს დადგმული.
იბნ ჰაჯარმა თქვა: «ამ საკითხში სწავლულთა შორის განსხვავებაა: ზოგმა თქვა, რომ აკრძალვა ეხება იმ შემთხვევაში, თუ გამვლელი მლოცველსა და მისი სეჯდის ადგილს შორის გაივლის; ზოგის აზრით, ეს მანძილი სამი იდაყვის ტოლი უნდა იყოს; ხოლო სხვებმა აღნიშნეს, რომ ეს მანძილი უნდა იყოს იმდენი, რამდენიც ქვის გასროლის მანძილია».
ას-სიუტიმ თქვა: «გავლაში იგულისხმება მლოცველის წინ გავლა მასზე გარდიგარდმო. ხოლო თუ ვინმე გაივლის მლოცველის წინ ყიბლას მიმართულებით (ვერტიკალურად), ეს არ შედის გაფრთხილების ფარგლებში».
უმჯობესია, რომ მლოცველმა არ შეასრულოს ლოცვა იმ ადგილებში, სადაც ადამიანები გადიან ან სადაც მათ გავლა აუცილებელია. ეს იმ მიზნით, რომ ლოცვა არ გახდეს ნაკლული და გამვლელები არ ჩავარდნენ ცოდვაში. ასევე, მლოცველმა უნდა დაიდგას რაიმე ბარიერი, რომელიც მას და გამვლელებს შორის იქნება.
ამ ჰადისიდან შეგვიძლია გამოვიტანოთ დასკვნა, რომ ცოდვის შედეგად მიღებული სასჯელი საიქიოში, თუნდაც მცირედ ჩანდეს, უფრო მძიმეა, ვიდრე ამქვეყნიური ნებისმიერი სირთულე, რამდენად მძიმეც არ უნდა იყოს ის.