როდესაც შუამავალმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) იგი გაგზავნა იემენში, მას უბრძანა, რომ ყოველი ოცდაათი ძროხიდან აეღო (ზაქათად) ერთი წლის მამალი ან დედალი მოზარდი

ჯიზიას აღება მხოლოდ მოწიფულობის ასაკს მიღწეული მამაკაციდან ხდება; ხოლო განმსაზღვრელი ვისგანაც ჯიზია არ აიღება არის ის, ვისი მოკვლაც არ შეიძლება თუ ტყვედ ჩავარდა: ბავშვები, ქალები და სხვები.
ჯიზიას განსაზღვრა ხდება იმამის მოკვლევის საფუძველზე, ის ადგილის, დროის, სიმდიდრის და სიღარიბის ცვლილებასთან ერთად იცვლება, ამის არგუმენტი არის, რომ თვით მოციქულმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) განსაზღვრა იგი იემენელი ხალხისათვის, და უთხრა მუ'აზს: "ყოველი ზრდასრულისგან ერთი დინარი", როდესაც უმარის (ალლაჰი იყოს მისით კამაყოფილი) განსაზღვრით გაიზარდა ჯიზიას გადასახადი შამის მაცხოვრებელთათვის.
ზაქათის შეგროვებაზე ზრუნვა და მისი მოსაგროვებლად პირის დანიშვნა მმართველის მოვალეობას მიეკუთვნება.
ათ-თაბი'ა: არის ერთი წლის ხბო, რომელსაც ერთი წელი შეუსრულდა და მეორეში ჩადგა, მას თაბი'ა იმიტომ ეწოდება, რომ ჯერ კიდევ დედას მისდევს.
დინარი: ოქროს ფული. ისლამური დინარი: მისი წონა შეადგენს ოთხი მთელ ოცდახუთ გრამ ოქროს (4,25გ).