ის ოჯახის საქმეებში მონაწილეობდა (ანუ ოჯახის სამსახურში იყო), და როცა ლოცვის დრო დგებოდა, ის სახლიდან გამოდიოდა ლოცვის აღსასრულებლად

მორწმუნეთა დედას, აიშას (ალლაჰი იყოს მისით კმაყოფილი) ჰკითხეს მოციქულს (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) მდგომარეობის შესახებ მის სახლში და თუ რას აკეთებდა იგი? მან უპასუხა: ის იყო ადამიანი, როგორც სხვები, და აკეთებდა იმ საქმეს, რასაც კაცები თავიანთ სახლებში აკეთებენ, ის ემსახურებოდა საკუთარ თავსა და თავის ოჯახს – წველიდა თავის ცხვარს, კერავდა თავის ტანსაცმელს, აკეთებდა თავის სანდლებს და არემონტებდა თავის წყლის ვედროს, და როცა ლოცვაზე გამოცხადება ისმოდა, ის დაუყოვნებლივ გამოდიოდა ლოცვის აღსასრულებლად, ყოველგვარი დაყოვნების გარეშე.