მოციქული (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) ყველაზე გულუხვი ადამიანი იყო. იგი განსაკუთრებით გულუხვი ხდებოდა რამადანის თვეში, როცა მას ჯიბრილი (ალლაჰის მშვიდობა მას) ხვდებოდა

მოციქული (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) ყველაზე გულუხვი ადამიანი იყო, და ის განსაკუთრებით მზრუნველი და გულუხვი ხდებოდა რამადანის თვეში, როდესაც ის აძლევდა იმას, რაც უნდა მიეცეს, და იმათ, ვისაც ეს ეკუთვნოდა. ამ გაზრდილი გულუხვობის მიზეზები იყვნენ ორი რამ:

პირველი: ჯიბრილთან შეხვედრა (მშვიდობა მას).

მეორე: ყურანის სწავლა, რაც გულისხმობს მის ზეპირად კითხვის პროცესს.

ჯიბრილი (მშვიდობა მას) მასთან ერთდ იმეორებდა ყველა იმ ნაწილს, რაც ყურანიდან იყო გარდმოცემული. ალლაჰის შუამავალი (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) იყო ყველაზე გულუხვი, კეთილშობილი და სიკეთის მქმნელი, ის უფრო სწრაფად ეხმარებოდა ადამიანებს, ვიდრე სასარგებლო ქარი, რომელსაც ალლაჰი წვიმითა და წყალობით გზავნის.