ალლაჰის შუამავალი (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) როცა ამბობდა: «სამი'ა ალლაჰუ ლიმან ჰამიდაჰ» (ალლაჰს ესმის იმის, ვინც მას ადიდებს), ჩვენგან არცერთი არ ხრიდა წელს, სანამ შუამავალი (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) შუბლს არ შეახებდა საჯდაზე, ამის შემდეგ ჩვენც წავიდოდით საჯდაზე

საჰაბების მიერ შუამავალზე (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) მიყოლის ფორმა, ისინი ფეხზე მდგომის პოზიციიდან არ იხრებოდნენ საჯდასთვის მანამ, სანამ შუამავალი არ შეასრულებდა საჯდას.
იბნ დაყიიყ ალ-'იიდი ამბობს: «ამ ჰადისში არის არგუმენტი იმაზე, რომ შუამავალი (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) იჩენდა სიმშვიდეს (ლოცვაში)».
მლოცველისთვის თავისი იმამისადმი მიყოლაში ოთხი მდგომარეობა არსებობს: 1. იმამის წინ გასწრება – როცა მლოცველი იწყებს ქმედებას იმამამდე და ასრულებს რომელიმე საფუძველს (რუქნს) იმამამდე. მაგალითად: თუ ის ჩაიხრება რუქუ'ზე იმამამდე, ან დაემხობა სუჯუდში იმამამდე. ეს აკრძალულია. თუ იგი შეგნებულად გაუსწრებს, მიუხედავად იმისა, რომ იცის აკრძალვის შესახებ, მისი ლოცვა ბათილად ითვლება – იქნება ეს წინ გასწრება რუქნის შესრულებაში თუ რუქნისკენ გასწრებაში. ხოლო თუ ეს მოხდა თაქბიირათულ იჰრამში (გამხსნელ თაქბირში) მისი ლოცვა საერთოდ არ ჩაითვლება და მას ეკისრება მისი თავიდან შესრულება. 2. დამთხვევა (იმამთან ერთად შესრულება) – როცა მლოცველი იმამთან ერთად ერთდროულად ასრულებს მოქმედებებს: იხრება რუქუ'ზე იმამთან ერთად, ასრულებს საჯდას იმამთან ერთად და დგება იმამის ადგომასთან ერთად. ყველაზე მსუბუქად ეს მიუღებელია, მაგრამ აშკარა მტკიცებულებებით – ასევე აკრძალულია. თუ მან იმამთან ერთად თაქბირათულ იჰრამი წარმოთქვა, მისი ლოცვა არ ჩაითვლება და ვალდებულია თავიდან გაიმეოროს. 3. იმამზე მიყოლა – როცა მლოცველი ასრულებს მოქმედებებს იმამის შემდეგ, დაგვიანების გარეშე. ეს არის დაწესებული და შეესაბამება სუნნას. 4. იმამზე ჩამორჩენა – როცა მლოცველი ჩამორჩება იმამს ისე, რომ გადის მიყოლის ფარგლებს. მაგალითად, იმამი რუქუ'ში ჩადის, ხოლო მლოცველი კვლავ დგას მანამ, სანამ იმამი თითქმის არ წამოდგება რუქუ'იდან. ეს ეწინააღმდეგება დაწესებულს და აკრძალულია, გარდა გამართლებადი შემთხვევებისა, როგორიცაა ავადმყოფობა ან სიბერე.