ალლაჰის სახელით, არავინ არ აიღებს არაფერს უსამართლოდ, თუ არა იმ პირობით, რომ აღდგომის დღეს ალლაჰის წინაშე წარდგება ამ ტვირთით

მმართველმა უნდა განუმარტოს თავის მოსამსახურეებს, რა მოეთხოვებათ მათ და რა არის მათთვის აკრძალული თავიანთ საქმიანობაში.
მუქარა იმათთვის, ვინც უსამართლოდ მიითვისებს ადამიანთა ქონებას.
არ არსებობს უსამართლო, რომელიც აღდგომის დღეს არ მოვა იმ ნივთით, რაც უსამართლოდ მიითვისა.
ნებისმიერ თანამდებობაზე მომუშავე პირის ვალდებულებაა კეთილსინდისიერად შეასრულოს მისთვის დაკისრებული მოვალეობა. მას არ აქვს უფლება მიიღოს საჩუქრები, რომლებიც დაკავშირებულია მის სამსახურებრივ საქმიანობასთან. თუ კი ის მიიღებს ასეთ საჩუქარს, მან უნდა გადასცეს სახელმწიფო ხაზინას და არა თავისთვის დაიტოვოს. ეს იმიტომ, რომ ასეთი საჩუქრები შეიძლება გახდეს ბოროტების მიზეზი და გამოიწვიოს სამსახურებრივი ერთგულების დარღვევა.
იბნ ბატაალმა თქვა: «ჰადისიდან ჩანს, რომ თანამდებობაზე მყოფ პირს საჩუქარს ჩუქნიან ან მისი სიკეთის სანაცვლოდ, ან მის მიმართ სიყვარულის გამოსახატად, ან იმის იმედით, რომ იგი მიკერძოებულად მოექცევა და უსამართლოდ მოეპყრობა სიმართლეს. ალლაჰის შუამავლმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) მიანიშნა, რომ ის, რაც მას ასეთ ვითარებაში ჩუქნიან, არის ისეთივე, როგორც ნებისმიერი სხვა მუსლიმისთვის, და მას ამაზე განსაკუთრებული უფლება არ აქვს. ამიტომ მას არ აქვს უფლება, მოითხოვოს ან მიითვისოს ეს საჩუქარი სხვებზე უპირატესობის სახით».
ან-ნავავიმ თქვა: «ეს ჰადისი ცხადყოფს, რომ მოხელეთა საჩუქრები აკრძალულია (ხასიათდება როგორც უსამართლოდ მიღებული ქონება); რადგან ის ღალატობს თავის თანამდებობასა და მოვალეობას. ამიტომ ჰადისში ნახსენებია მისი სასჯელი, რაც იმაში გამოიხატება, რომ აღდგომის დღეს მას ზურგით მოუწევს იმ საჩუქრის ტარება, რაც მიიღო, ისევე როგორც ამგვარი სასჯელი გათვალისწინებულია იმათთვის, ვინც საჯაროდ ღალატობს, მოციქულმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) ამავე ჰადისში განმარტა, რატომ არის მოხელისთვის საჩუქრის მიღება აკრძალული – ეს დაკავშირებულია მის თანამდებობასთან. მაშინ როცა ჩვეულებრივი ადამიანისათვის საჩუქრის მიღება დასაშვებია და ის სასურველიცაა».
იბნ ალ-მუნიირმა თქვა: «ფრაზიდან „რატომ არ დარჩი მამისა და დედის სახლში“ ჩანს, რომ დასაშვებია საჩუქრის მიღება იმ პირებისგან, რომლებიც ადრეც ჩუქნიდნენ საჩუქრებს». იბნ ჰაჯარმა დაამატა: «თუმცა ცხადია, რომ ეს მხოლოდ იმ შემთხვევაში დაშვებულია, თუ მიღებული საჩუქარი არ აღემატება ჩვეულებრივ წეს-ჩვეულებას».
მოციქული (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) რჩევის მეთოდი გამოირჩეოდა ზოგადობით და არა საჯარო მხილებით. ის ხალხს მორალისა და დარიგების გზით ასწავლიდა, არ ახსენებდა კონკრეტულ პირებს, რათა არ შეელახა მათი ღირსება და ხელი არ შეეწყო სირცხვილისა და ზიზღის გავრცელებისთვის საზოგადოებაში.
იბნ ჰაჯარმა თქვა: «ამ ჰადისიდან ჩანს, რომ ნდობით აღჭურვილი პირის ანგარიშვალდებულება შარიათის მიხედვით დასაშვებია და სამართლიანია».
იბნ ჰაჯარმა თქვა: «დაშვებულია შეცდომის დამშვებლის დატუქსვა».
სასურველია ხელების აწევა ვედრების დროს.