ჭეშმარიტად, ხალხამდე მოვიდა პირველი წინასწარმეტყველების სიტყვებიდან შემდეგი: თუ შენ არ გრცხვენია, მაშინ გააკეთე ის, რაც გინდა

სირცხვილი კეთილშობილური ზნეობის საფუძველია.
სირცხვილი არის წინასწარმეტყველების (ალლაჰის მშვიდობა მათ) თვისება და ერთ-ერთი იმ თვისებათაგან, რომელიც მათგან გადმოეცა.
სირცხვილი ის თვისებაა, რომელიც მუსლის უბიძგებს იმ ქმედებებისკენ, რაც ამშვენებს და ამაღლებს მას, და აკავებს იმ საქციელისგან, რაც შეურაცხყოფს და ამცირებს.
იმამ ან-ნავავიმ თქვა: «ეს ბრძანება აქ ნიშნავს ნებადართულობას, ანუ თუ გინდა რაიმე საქმის გაკეთება და ის არ იწვევს შენში სირცხვილს ალლაჰის ან ადამიანების წინაშე, მაშინ გააკეთე ის. ხოლო თუ იწვევს სირცხვილს, ნუ გააკეთებ. ამაზე ეფუძნება ისლამი. ამ მნიშვნელობით, სავალდებულო და რეკომენდებული ქმედებები სირცხვილს იწვევს მათი მიტოვებისას, ხოლო აკრძალული და დასაგმობი ქმედებები სირცხვილს იწვევს მათი შესრულებისას. რაც შეეხება ნებადართულს, სირცხვილი შეიძლება გამოიწვიოს როგორც მისი შესრულებით, ასევე მისი მიტოვებით. შედეგად, ამ ჰადისში იგულისხმება ყველა ხუთი კატეგორია ისლამური წინაწესებიდან. ასევე ითქვა, რომ ეს ბრძანება მუქარის ფორმით არის, რაც ნიშნავს, რომ თუ შენ დაკარგავ სირცხვილს, შეგიძლია აკეთო რაც გინდა, რადგან ალლაჰი მოგიზღავს ამისთვის. სხვა მოსაზრებით, ეს ბრძანება ცნობადობის ფორმით არის წარმოდგენილი, რაც ნიშნავს, რომ ვისაც არ აქვს სირცხვილი, ის აკეთებს ყველაფერს, რაც სურს».