მარხული ადამიანი დავიწყებით თუ მიირთმევს ან დალევს, მან მარხვა გააგრძელოს, რადგან ჭეშმარიტად, მას ალლაჰმა აჭამა და დაალევინა

ვინც დავიწყებით შეჭამს ან დალევს მისი მარხვა მიღებულია.
ვინც დავიწყებით დალია ან შეჭამა, მას ცოდვა არ დაეწერება; რადგან მას ეს მისი არჩევანით არ გაუკეთებია.
ალლაჰის ლმობიერება და გამარტივება მისი მსახურთათვის, მოუხსნა მათ სირთულეები და შეცდომები.
მარხული ადამიანის მარხვა არ მოიშლება არცერთი მარხვისმომშლელი ფაქტორით, გარდა თუ სამი პირობა არ იქნება შესრულებული: პირველი: ამის შესახებ უნდა იცოდეს, თუ მან არ იცის არ მოიშლება. მეორე: უნდა ახსოვდეს, თუ დაავიწყდა (არ ახსოვს) მაშინ მისი მარხვა სწორია, ანაზღაურება არ სჭირდება. მესამე: მისი ნებით უნდა აკეთებდეს, იძულებული არ უნდა იყოს, ანუ მარხვის მომშლელი თავის არჩევანით უნდა მიიღოს.