კარგი სიზმარი ალლაჰისგანაა, ხოლო კოშმარი შაიტნისგან. ამიტომ, თუ რომელიმე თქვენგანს დაესიზმრება კოშმარი, რომელიც შიშს იწვევს, მან უნდა გადააფურთხოს მარცხნივ და ილოცოს ალლაჰთან თავშესაფრისთვის მისი ბოროტებისგან, ამის შემდეგ ის ზიანს ვერ მიაყენებს მას

სიზმარი და ხილვა არის ის, რასაც მძინარე ძილში ხედავს. თუმცა, ტერმინი „ხილვა“ (رؤيا) უფრო გამოიყენება, როცა საქმე ეხება კარგ და სასიამოვნო რამეს, ხოლო „სიზმარი“ (الحُلْمُ) ძირითადად ბოროტი და უსიამოვნო სცენარების აღსანიშნავად გამოიყენება. მიუხედავად ამისა, ორივე ტერმინი ზოგჯერ ერთმანეთის ნაცვლადაც გამოიყენება.
სიზმრების სახეები: 1. კეთილი სიზმარი – ეს არის ჭეშმარიტი სიზმარი და ალლაჰისგან მოცემული სასიხარულო ამბავი, რომელსაც ადამიანი ხედავს ან მას ეჩვენება. 2. სულის საუბარი – ეს არის ის, რასაც ადამიანი ფიქრობს თავის თავზე სიფხიზლის დროს და რაც აისახება სიზმარში. 3. შაიტნის მიბიძგება და დაშინება – ეს არის შაიტნის მცდელობა, რათა ადამის შვილი დააშინოს და დაამწუხროს საშინელი ხილვებით.
როცა ადამიანი ხედავს კეთილ სიზმარს, მისგან მოითხოვება სამი რამ: 1. განადიდოს ალლაჰი ამ სიზმრისთვის; 2. გაიხაროს მასზე; 3. მოუყვეს მის შესახებ იმ ადამიანებს, ვინც უყვარს, მაგრამ არ მოუყვეს მათ, ვისთანაც ცუდი ურთიერთობა აქვს.
არასასურველი სიზმრების ეთიკისგან გამომდინარეობს ხუთი რამ: 1. თავშესაფრის ძიება ალლაჰთან მისი ბოროტებისგან. 2. შაიტნის ბოროტებისგან თავშესაფრის ძიება. 3. გაღვიძებისას მარცხნივ სამჯერ გადაფურთხება. 4. ამ სიზმრის არავისთან არ გახსენება. 5. თუ ადამიანი აპირებს ძილში დაბრუნებას, უნდა შეიცვალოს გვერდი, რომელზეც იწვა. ამის შედეგად, ეს სიზმარი მას ზიანს არ მოუტანს.