აიშას (ალლაჰი იყოს მისით კმაყოფილი) ვკითხე: რატომ უნდა აანაზღაუროს მენსტრუაციულმა ქალმა რამადნის მარხვა, ხოლო ლოცვა არა

მიუღებლობა მათ მიმართ, ვინც სვამს კითხვებს ჯიუტობისა და კამათის მიზნით.
ჰარურია უკავშირდება ქალაქს ქუფის მახლობლად, სახელად "ჰარურა'': ეს არის ხავარიჯების ერთ-ერთი ჯგუფი, რომელთაც აიშამ შეადარა მათი სიმკაცრის, მრავალი კითხვის დასმისა და ჯიუტი მიდგომის გამო.
მასწავლებლის ვალდებულება განმარტოს ცოდნა მას, ვინც ცოდნასა და სწორ გზას ეძებს.
პირდაპირი ტექსტის მიხედვით პასუხის გაცემა უპირატესია, რადგან აიშამ (ალლაჰი იყოს მისით კმაყოფილი) არ განიხილა კითხვა დასმული მნიშვნელობის მიხედვით; ეს იმიტომ, რომ ტექსტით პასუხი უფრო გადაჭრილად აფერხებს ნებისმიერ შეპასუხებას.
ალლაჰისა და მისი მოციქულის (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) გადაწყვეტილებაზე მორჩილება, თუნდაც მონამ არ იცოდეს მათი სიბრძნე.
იმამ ან-ნავავი ამბობს: «აიშას (ალლაჰი იყოს მისით კმაყოფილი) სიტყვების მნიშვნელობა ის არის, რომ ხარიჯიტთა ერთ-ერთი ჯგუფი მენსტრუაციის დროს გამოტოვებული ლოცვების აღდგენას ქალისთვის სავალდებულოდ მიიჩნევდა, რაც ეწინააღმდეგება მუსლიმთა ერთსულოვან აზრს, აიშას შეკითხვა იყო გაკიცხული შეკითხვა რაც ნიშნავს: ეს გზა არის ჰარურიელთა გზა, და რა ცუდი გზაა ეს».