განკითხვის დღეს მოიყვანენ ერთ კაცს და ჩააგდებენ ჯოჯოხეთში, და მისი ნაწლავები გადმოიფცქვნება. ის იტრიალებს მათ გარშემო, როგორც ვირი ტრიალებს წისქვილის გარშემო

უსამა იბნ ზაიდს (ალლაჰი იყოს მისით კმაყოფილი) უთხრეს: რატომ არ შეხვედი ‘უსმან იბნ ‘აფფანთან (ალლაჰი იყოს მისით კმაყოფილი) და არ ესაუბრე იმ არეულობაზე, რომელიც ხალხში მოხდა, და არ ეცადე, რომ მისი ალი ჩააქრო? მან მათ აცნობა, რომ უკვე ესაუბრა მას პირისპირ, სიკეთისთვის და არ არა არეულობის გაღვივებისთვის. მან იგულისხა, რომ არ სურდა მმართველების ღიად გაკრიტიკება ხალხის წინაშე, რადგან ამან შეიძლება გამოიწვიოს ხალხში მმართველისადმი თავხედური დამოკიდებულება, რაც არის არეულობისა და ბოროტების კარი, და არ სურდა ყოფილიყო პირველი, ვინც ამ კარს გახსნიდა.

შემდეგ უსამა იბნ ზეიდმა (ალლაჰი იყოს მისით კმაყოფილი) განაცხადა, რომ იგი მიმართავდა მმართველებს რჩევებით პირისპირ და არ იჩენდა მლიქვნელობას არავის მიმართ, თუნდაც მმართველის მიმართ. ის არ უწონებდა მათ და არ აქებდა მათ, სიმართლისგან გადახვევით, მას შემდეგ, რაც მოისმინა მოციქულისგან (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას), რომ სასჯელის დღეს მოიყვანენ ერთ ადამიანს და ჩააგდებენ ცეცხლში. მისი ნაწლავები სწრაფად გამოვა მისი მუცლიდან სიცხისა და ტანჯვის გამო, და ამ მდგომარეობაში ის თავის ნაწლავებში ტრიალებს ჯოჯოხეთში, როგორც ვირი ტრიალებს წისქვილის ქვის გარშემო. ჯოჯოხეთის მაცხოვრებლები შემოიკრიბებიან მის გარშემო და ჰკითხავენ: ო, ასეთო და ასეთო! ნუთუ შენ არ მოუწოდებდი სიკეთისკენ და კრძალავდი აუგს?!

და ის პასუხობს: დიახ, მე მოვუხმობდი სიკეთისკენ, მაგრამ თვითონ არ ვასრულებდი მას. ვუკრძალავდი ბოროტებას, მაგრამ თვითონ ვჩადიოდი მას.