مرا با دنیا چه کار؟ مَثَلِ من در دنیا، تنها مانند سواری است که زیر درختی سایه می‌گیرد، سپس کوچ می‌کند و آن را رها می‌سازد

این [روایت]، بیانگر زهد پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم در دنیا و رویگردانی ایشان از آن است.
این حدیث به معنای ترک کردنِ ضروریاتِ دنیا نیست، بلکه [نهی از] سرگرم شدن به آن و غفلت از آخرت است. چرا که آن مرد [سوار] نیز از سایهٔ درخت بهره برد و برای رسیدن به [مقصدش] از آن استفاده کرد، اما به آن دل نبست.
[در این حدیث، تشویقی به] عبرت گرفتن از حال پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم [آمده است]، زیرا ایشان اسوهٔ نیکو هستند، و هر کس از آثار ایشان پیروی کند، هدایت یافته و در دنیا و آخرت رستگار می‌شود.
[این روایت]، اهتمام و محبت صحابه رضی‌الله‌عنهم به رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وسلم را نشان می‌دهد.
مشروعیت مثال‌زدن در دعوت و آموزش.