اگر نوزاد (به هنگام تولد) بگرید ارث می برد.

حدیث مذکور بر این مساله دلالت دارد که اگر نوزاد تازه به دنیا آمده به هنگام تولد بگرید یا عطسه کند یا فریاد بکشد و علامت هایی از این قبیل داشته باشد که نشان از زنده بودنش دارند، در این صورت مستحق میراث می باشد چون زنده بودن وی محرز شده است؛ و این شرط میراث بردن وی در میان وارثان می باشد.
و نیز بر این مساله دلالت دارد که اگر نوزاد متولد شده یکی از این علامت ها را داشته باشد و بعد از آن بمیرد، همچون وارثان دیگر ارث می برد و سایر احکام بر آن قیاس می شود مانند غسل و کفن و نماز خواندن بر او؛ و از کشتن وی قصاص و دیه لازم می شود.