ما در روز خیبر به مواد خوراکی دست پیدا کردیم و هریک از مجاهدان می آمد و به مقدار نیاز خود از آن بر می داشت و باز می گشت.

حدیث مذکور بر این مساله دلالت دارد که اگر مجاهدی نیازمند تغذیه از غذایی باشد که در غنایم گرد آمده است، می تواند از آن استفاده کند بدون اینکه چیزی از آن را ذخیره نماید؛ بلکه به اندازه ی نیازش از آن استفاده می کند و بازمی گردد؛ اما ذخیره کردن از این خوراکی ها از مصادیق غلول و خیانت در غنیمت می باشد؛ چون خوردن از این غذا به اندازه ی نیاز، خیانت در غنیمت محسوب نمی شود؛ بلکه برداشتن از غنیمت به این صورت از آن نهی شده که کسی از اموال غنیمت چیزی را تنها به خود اختصاص دهد؛ اما در آنچه دیگران نیز با وی مشارکت دارند مثل استفاده از خوراکی ها و میوه ها، اشکالی در آن نیست.