وقتی روز قيامت فرا می رسد، الله متعال به هر مسلمانی يک يهودی يا نصرانی می دهد و می فرمايد: اين عوض و بلاگردان تو از آتش دوزخ است.

معنای این حدیث در حدیث دیگری که ابوهریره رضی الله عنه روایت نموده، آمده است؛ آنجا که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: «لِكُلِّ أَحَدٍ مَنْزلٌ في الجَنَّةِ، وَمَنْزِلٌ في النَّارِ، فَالمُؤْمِنُ إِذَا دَخَلَ الجَنَّةَ خَلَفَهُ الكَافِرُ في النَّارِ؛ لأنَّهُ مُسْتَحِقٌّ لِذَلِكَ بِكفْرِهِ»: «برای هر فرد منزلی در بهشت و منزلی در دوزخ می باشد و چون مؤمن وارد بهشت شود، کافر جای او را در دوزخ می گیرد، زيرا کافر به خاطر کفرش، مستحق آن است».
و «فِکاکُکَ» یعنی تو (ای مؤمن) در معرض رفتن به دوزخ بودی و اين کافر موجب جدايی و خلاصی تو از آتش جهنم است، زيرا الله متعال برای جهنم تعدادی مقرر فرموده که آن را پر می کنند و وقتی کافران به واسطه ی گناهان و کفرشان وارد دوزخ شدند و حجم آن را پر کردند، درحقيقت مايه ی خلاص و نجات مسلمانان از دوزخ گشته اند. و الله داناتر است.