برگرد که من از مشرک کمک نمی گيرم.

از عايشه رضی الله عنها همسر گرامی رسول الله صلى الله عليه وسلم روایت است که می گويد: رسول الله صلى الله عليه وسلم به سوی بدر حرکت کرد. هنگامی که در مکانی بنام «حَرَّةِ الوَبَرَةِ» (در چهار ميلی مدينه) رسيد، مردی که جرأت و شجاعتش سر زبان ها بود، از راه رسيد. اصحاب رسول الله صلى الله عليه وسلم از ديدن او خوشحال شدند. هنگامی که آن مرد به رسول الله صلى الله عليه وسلم رسيد، گفت: آمده ام تا تو را همراهی کنم و با تو در غنیمت سهیم باشم. رسول الله صلى الله عليه وسلم فرمود: «تُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ؟»: «به الله و رسولش ايمان می آوری؟». آن مرد گفت: خير. رسول الله صلى الله عليه وسلم فرمود: «فَارْجِعْ، فَلَنْ أَسْتَعِينَ بِمُشْرِكٍ»: «پس برگرد که من از مشرک کمک نمی گيرم».
عايشه رضی الله عنها می گويد: آنگاه رسول الله صلى الله عليه وسلم به راهش ادامه داد تا اينکه به ذو الحليفه رسيديم؛ دوباره همان مرد آمد و همان سخنانش را تکرار کرد. رسول الله صلى الله عليه وسلم هم همان پاسخ را به او داد و فرمود: «فَارْجِعْ، فَلَنْ أَسْتَعِينَ بِمُشْرِكٍ»: «پس برگرد که من از مشرک کمک نمی گيرم». راوی می گويد: آن مرد برگشت. سپس دوباره در بيداء نزد رسول الله صلى الله عليه وسلم آمد و رسول الله صلى الله عليه وسلم مانند نخستين بار به او فرمود: «به الله و رسولش ايمان می آوری؟» آن مرد گفت: بله. پس رسول الله صلى الله عليه وسلم به او فرمود: «فانْطَلِقْ»: «پس حرکت کن».