باد را دشنام ندهید، پس هرگاه چیزی را دیدید که ناخوش می‌دارید، بگویید: خداوندا، ما از تو خیر این باد و خیر آنچه در آن است و خیر آنچه به آن فرمان داده شده را می‌خواهیم، و به تو پناه می‌بریم از شر این باد و شر آنچه در آن است و شر آنچه به آن فرمان داده شده است

نهی از دشنام دادن به باد؛ زیرا آن آفریده‌ای تدبیر شده است، پس دشنام به آفریدگار و تدبیرگر آن بازمی‌گردد، و این نقصی در توحید است.
بازگشت به سوی خدا و پناه بردن به او از شر آنچه آفریده است.
باد، هم به خیر فرمان داده می‌شود و هم به شر.
ابن باز گفته است: دشنام دادن به باد از جملهٔ گناهان است؛ زیرا آن مخلوقی تدبیر شده است که با خیر و شر فرستاده می‌شود؛ پس دشنام دادن به آن جایز نیست و گفته نمی‌شود: «خدا باد را لعنت کند»، یا «خدا با باد بجنگد»، یا «خدا در این باد برکتی قرار ندهد»، یا مانند اینها. بلکه مؤمن همان کاری را می‌کند که پیامبر صلی الله علیه و سلم به آن راهنمایی کرده‌اند.
در حرام بودن دشنام و ناسزا، آنچه به گرما، سرما، خورشید، غبار و غیره از آفریده‌ها و تدبیرات خداوند مربوط می‌شود، بر باد قیاس می‌گردد.