سوگند خوردن [در معامله]، باعث فروش رفتن کالا و از بین رفتنِ [برکتِ] سود است

بزرگداشتِ امرِ سوگند به خدا، و اینکه نباید جز برای نیاز باشد.
درآمد حرام هرچند مقدارش زیاد باشد، برکت از آن گرفته شده و خیری در آن نیست.
قاری گفته است: از بین رفتن برکتِ درآمد؛ یا با تلف شدنی است که به مال او می‌رسد، یا با خرج کردن آن در چیزی است که در این دنیا نفعش به او بازنگردد یا در آخرت ثوابش [به او نرسد]، یا نزد او باقی می‌ماند و از نفع آن محروم می‌شود، یا کسی آن را به ارث می‌برد که او را ستایش نمی‌کند.
نووی گفته است: در این [حدیث] نهی از بسیار سوگند خوردن در فروش آمده است، زیرا سوگند خوردن بدون نیاز، مکروه است و رواج دادن کالا [از طریق سوگند] نیز به آن ضمیمه می‌شود، و چه بسا خریدار فریب سوگند را بخورد.
بسیار سوگند خوردن، نقصی در ایمان و نقصی در توحید است؛ زیرا بسیار سوگند خوردن به دو چیز می‌انجامد: یکی: سهل‌انگاری در آن و بی‌توجهی، و امر دوم: دروغگویی. زیرا هر کس سوگندهایش زیاد شود، در دروغ واقع می‌شود. پس شایسته است که از آن کاسته شود و از سوگند خوردن زیاد پرهیز گردد، و به همین دلیل خداوند سبحان فرموده است: {وَاحْفَظُوا أَيْمَانَكُمْ} (و سوگندهای خود را حفظ کنید) [مائده: ۸۹].