ای مردم، سلام گفتن را رواج دهيد و غذا بدهيد و پيوند خويشاوندی را به جای آوريد؛ و شب هنگام، درحالی‌که مردم خوابيده‌اند، نماز بگزارید تا به سلامتی (بدون هیچ رنجی) وارد بهشت شويد

وقتی که پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ به مدینه آمد و مردم او را دیدند، به سرعت نزد ایشان شتافتند؛ و از جمله کسانی که به سوی ایشان رفت، عبدالله بن سلام از یهودیان بود؛ پس چون ایشان را دید، دانست که چهرهٔ ایشان چهرهٔ یک دروغگو نیست؛ زیرا چهرهٔ ایشان نورانی و زیبا و دارای هیبت صادقانه بود؛ سپس نخستین چیزی که از پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ می‌شنود این است که مردم را به اعمالی تشویق می‌کند که سبب وارد شدن به بهشت هستند از جمله:

نخست: انتشار و ترویج سلام و ابراز آن و زیاد گفتن آن بر کسانی که می‌شناسی و نمی‌شناسی.

دوم: غذا دادن، با صدقه (صدقه دادن مواد غذایی) و هدیه دادن و مهمان کردن مردم.

ثالثا: صلهٔ رحم و حفظ پیوند خویشاوندی با خویشان یا نزدیکان از جهت پدر یا مادر.

چهارم: نماز نافلهٔ قیام اللیل (نماز شب) هنگامی که مردم خوابیده‌اند.