هیچ عملی را بنده انجام نمی دهد که بیش از ذکر و یاد الله نجات دهنده ی او از عذاب الهی باشد.

الله متعال برای بندگانش اسبابی را جهت رسیدن و دست یافتن به بهشت و نجات از آتش دوزخ در نظر گرفته است؛ یکی از این اسباب ذکر و یاد خداوند می باشد؛ این حدیث بر فضل ذکر دلالت می کند و اینکه یکی از اسباب نجات از ترس های دنیا و آخرت بوده و سببی از اسباب نجات از آتش دوزخ می باشد؛ و این فضیلت از بزرگترین فضایل ذکر است.